Chapter Title : അരളി പൂവ് 4 [ആദി 007]

വേണ്ടിയാണ്.ചെറുക്കന്റെ പൂതി ആണ് റംല.അവന്റെ മാത്രമല്ല ചോരയും നീരും ഉള്ള ഏതൊരാണിന്റെയും ലഹരി ആണ് റംലയെ പോലുള്ള ഉമ്മച്ചി ചരക്കുകൾ. "ടാ ഓൾക്ക് എന്തോ കമ്പനി കോൺഫറൻസ് ഉണ്ട്.പോരാഞ്ഞിട്ട് തിരികെ വരുമ്പോ ഏതോ ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ കണ്ടിട്ടേ വരതുള്ളു." "അപ്പൊ ഇന്ന് വരില്ലേ..?" "ഇല്ലടാ ഓൾ രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞേ വരു.ബാംഗ്ലൂർ ആണ് " "ഹം ഞാൻ ഇത് വീട്ടിൽ കൊടുത്തേക്കാം.ഇക്ക എപ്പോ വരും" "ഞാൻ ഇപ്പൊ എത്തും"

ഫോൺ കട്ടാക്കി സുഹൃത്തുക്കളോട് യാത്രയും പറഞ്ഞു നാസർ വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു . "ഈ റംലക്കു അതിനു ജോലി ഉണ്ടോ" നാസർ പോയ ശേഷം പ്രമാണിയിൽ ഒരാൾ തിരക്കി "ഹേയ്.ഈ നാസറില്ലേ അവനു ഈ കാശിന്റെ ഹുങ്കല്ലേ ഉള്ളു.വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ല" മറ്റൊരാൾ ഒപ്പം കൂടി ചിരിച്ചു "അതോണ്ട് കണക്കും കാര്യങ്ങളും നോക്കുന്നത് റംലയാ" "ഉഫ് റംല ഒരു ചരക്ക് തന്നെയാ .വെറുതെ അല്ല ഇവന്റെ ബിസ്സിനെസ്സ് പൊട്ടാത്തെ" പ്രമാണിമാർ പതിയെ പറഞ്ഞു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. "ഹേയ് അവൾ അങ്ങനെ പെട്ടന്ന് വീഴുന്ന ടൈപ് അല്ല.ഞാൻ പണ്ടൊന്നു മുട്ടിയതാ കിട്ടീല" "നാസർ അറിയാഞ്ഞതു ഭാഗ്യം ഇല്ലേൽ തന്റെ ഈ കവിളത്തു കിട്ടിയേനെ" പ്രമാണിമാർ കുപ്പി പൊട്ടിച്ചു ചീട്ടും നിരത്തി വഷളത്തരമൊക്കെ പറഞ്ഞങ്ങു ഇരുന്നു. വൈകുന്നേരം പതിവുപോലെ അർച്ചനയും നിര്മലയും ജോലിക്ക് ശേഷം വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. "അപ്പൊ അങ്ങനൊക്കെ ആണ് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ്" "എന്താടി നിമ്മി പോത്തേ നീ പിറുപിറുക്കുന്നെ" എന്തോ ആലോചിച്ചു വരുകയായിരുന്നു നിര്മലയോട് അർച്ചന ചോദിച്ചു "അല്ലടി പോത്തേ ഞാൻ നിന്റെ ഇന്റർവ്യൂന്റെ കാര്യം ഓർത്തതാ" "അതിപ്പോ എന്താ