Chapter Title : അരളി പൂവ് 7 [ആദി007]

തന്നെ.താങ്ക്സ് ടാ കുട്ടാ .
പണ്ട് കഷ്ടപ്പെട്ട് ആ ചരക്കിനെ വളച്ചപ്പോൾ.എന്റെ തെണ്ടി കൂട്ടുകാർക്കും അവളെ വേണം പോലും.ശെരി അവള്ടെ മുമ്പിൽ ഇത്തിരി നാറിയാലും ഇവന്മാർക്ക് കൊടുക്കാമെന്നു ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു ...എന്റെ വല്യ മനസ് ."

"നീ വലിയവനാടാ "
വിനയൻ മൊഴിഞ്ഞു

"മ്മ്മ്മ് കറക്റ്റ് "
ദേവൻ തുടർന്നു
"5,6 കളി കളിച്ചിട്ട് ഞാൻ ഈ പൂറൻമാർക്കും കൊടുത്തു അവളെ അറിയോ .ഈ രണ്ടു മൈരന്മാർക്ക് നന്ദി ഉണ്ട് ..നന്ദി ഉണ്ടോടാ തെണ്ടികളെ ...?"
ജോണിനോടും വിനയനോടുമായി ദേവൻ ചോദിച്ചു

"യസ് തീർച്ചയായും "
ജോൺ പറഞ്ഞു

വിനയൻ ആണേൽ നെഞ്ചിൽ തൊട്ടു ദേവനെ ചൂണ്ടി.ദേവൻ അ ആക്ഷൻ തിരിച്ചും കാണിച്ചു.ശേഷം തുടർന്നു

"എന്നാൽ ഉണ്ടല്ലോ ഈ തായോളി കാണിച്ചത്"
സേതുവിനെ ദേവൻ ചൂണ്ടി
"ഈ പര നാറി അവളുടെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ അവതരിച്ചു.അവള്ടെ കണ്ണിൽ ഞാൻ വില്ലൻ ഇവൻ നല്ലവൻ.അവസാനം അവൾ ഇവന്റെ കൈയിൽ കിടന്നു എത്ര കാലം ഓഡിയോ ആവോ ..."

സേതുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ള ചിരി വിടർന്നു.ആ ചമ്മിയ മുഖത്തെ ചിരി കണ്ട് തോമസ് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു ഒപ്പം എല്ലാവരും കൂടി.

"കർത്താവെ ഇനി ഇതുപോലൊക്കെ എന്നാ കൂടുന്നെ"
ജോൺ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പെട്ടു.

"ഐയോ ....ടാ ഇവിടിരുന്നു മുങ്ങല്ലേ"
ദേവൻ കളിയാക്കി

"ഒന്ന് പോടാ ....ജീവിതം എന്ത് സ്പീടിലാ പോകുന്നെ"
വിനയന്റെ മുഖത്തെ ചിരി മാഞ്ഞു

"സത്യമാട ഇനി ഇതുപോലെ ഒന്നിച്ചു കൂടാൻ പറ്റുമോ ആവോ"
സേതു വിനയന്റെ ഡയലോഗ് കേട്ട് പറഞ്ഞു

"ഓ പിന്നെ പിന്നെ ടാ ...നീ ഒക്കെ പെണ്ണും കെട്ടി കുടുംബവുമായി സുഖിച്ചു ജീവിക്കുവല്ലേ.അതും ഒരുത്തൻ ഏതോ ഹൈറേഞ്ചിൽ ഹോസ്പിറ്റൽ ഉണ്ടാക്കി അവിടെ.വേറൊരുത്തൻ 2 മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ഏതേലും ഗുതാമിൽ ട്രാൻസ്ഫർ ആയി പോകും.പിന്നെ ഒരുത്തൻ കടലുകൾക്കപ്പുറം പോകുന്നു.എന്നോട് ആകെ സ്നേഹം ഉള്ളത് എന്റെ തോമാച്ചനാ .ഉമ്മാ "
സ്നേഹം കൂടി തോമസിന് ഒരു ഉമ്മയും ദേവൻ കൊടുത്തു.

"മതി മതി എല്ലാം എഴുന്നേക്കു.നാളെ ഇവനെ എയർപോർട്ടിൽ കൊണ്ട് വിടാനുള്ളത "
ഇനി ഇത് മുന്നോട്ടു പോയാൽ എല്ലാംകൂടി