Chapter Title : അരളിപ്പൂന്തേൻ 3 [Wanderlust]

സ്നേഹത്തോടെ അവളുടെ കവിളിൽ തലോടി. തലയിൽ പതുക്കെ മസ്സാജ് ചെയ്തുകൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. കണ്ണുകളിൽ ഒരുകോണിൽ കണ്ണുനീർ പൊടിയുന്നുണ്ട്. എന്തോ കാര്യമായി അവളുടെ മനസിനെ മുറിവേല്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

: ലച്ചൂ… കരയല്ലേ മോളെ, എന്താണെങ്കിലും എന്നോട് പറ. നമുക്ക് പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കാം. നിന്റെ ശ്രീയല്ലേ പറയുന്നേ

ലച്ചു ഉടനെ മുഖം എന്റെ വയറിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ച് കരഞ്ഞു. ഇപ്പൊ എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ അവൾ കരച്ചിൽ നിർത്തില്ല. അതുകൊണ്ട് കുറച്ച് വിഷമം കരഞ്ഞു തീർക്കട്ടെ. തലയിൽ പിടിച്ച് അവളെ എന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. അൽപ്പനേരം കരഞ്ഞ് അവൾ പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഊർജം കിട്ടിയപോലെ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്ന് കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. അരികിലായി ഇരിക്കുന്ന എന്റെ മുഖം കൈക്കുള്ളിൽ കോരിയെടുത്ത് ചുണ്ടിൽ അമർത്തി പിടിച്ച് മുത്തം നൽകി. അവളുടെ ദുഃഖം മുഴുവനും ആ മുത്തത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയെന്ന് തോനുന്നു. ശ്വാസം മുട്ടുമെന്നായപ്പോൾ അവൾ തന്നെ ചുണ്ടുകളെ മോചിപ്പിച്ചു.

:  ഞാൻ എന്തിനാ കരയുന്നെ അല്ലെ. എനിക്കെന്താ ജീവിക്കാൻ അറിയില്ലേ.

: എന്റെ ലച്ചൂന് എന്താ പറ്റിയെ. എന്നോട് പറഞ്ഞൂടെ

: ഡാ.. നിങ്ങൾ ആണുങ്ങൾ എങ്ങനാ എപ്പോഴും ചോറ് മാത്രം മതിയെന്ന് ചിന്തിക്കുമോ അതോ ഇടക്കൊക്കെ ബിരിയാണി വേണമെന്ന് തോന്നുമോ..

: ആഹാ അപ്പൊ ബിരിയാണി തിന്നാൻ മുട്ടിയിട്ടാണോ ഇത്രേം കരഞ്ഞേ…

: ഓഹ് …മരപ്പൊട്ടൻ. ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം പറ

: എന്റെ ലച്ചൂ…എപ്പോഴെങ്കിലും ഈ ചോദ്യം നീ ചോദിക്കുമെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടാവുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.

അതായത് ലച്ചൂ… ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഒരു ചേഞ്ച് ആർക്കാ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തത്. ചിലർ ഓരോ കല്യാണത്തിനൊക്കെ പോയാൽ നന്നായി