Chapter Title : അരളിപ്പൂന്തേൻ 6 [Wanderlust]

എന്റെയല്ലേ..

: പോടി… എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷമൊന്നുമല്ല… എനിക്കെന്റെ തുഷാര മതി.

: ഉവ്വ ഉവ്വ… എന്നിട്ടല്ലേ പെണ്ണിനെ ഇത്രയുംകാലം പുറകെ നടത്തിച്ചത്.

: അതൊക്കെ വിട്… നീയെന്താ നേരത്തെ അവളോട് പറഞ്ഞത്… എനിക്കങ്ങോട്ട് മനസിലായില്ല

: എന്ത് പറഞ്ഞെന്ന്….

: ഡീ….ചുമ്മാ കളിക്കല്ലേ, നിന്റെ മാനം കാത്തെന്നോ… അനിയന്റെ ജീവിതമോ..രണ്ടുംകൂടി ഞാൻ അറിയാതെ എന്താ ഒപ്പിച്ചത്..

: അത് ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ..

: ലച്ചൂ… ഇപ്പൊ ഞാൻ പുറത്തും നിങ്ങൾ രണ്ടാളും അകത്തും അല്ലേ…ഒന്ന് പറയെടോ..

: നീ എന്നോട് എന്തെങ്കിലും ഒളിച്ചിട്ടുണ്ടോ… അത് ആദ്യം പറ.

: ഇല്ല…ഞാൻ എന്ത് ഒളിക്കാൻ

: നീ എന്നെ കാണുന്നതിന് മുന്നേ ഞാൻ നിന്നെ കാണാൻ തുടങ്ങിയതല്ലേ.. ഈ മനസ് വായിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ലെന്നാണോ നീ വിചാരിച്ചേ..

: ലെച്ചു… ഞാ..

മുഴുവിപ്പിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ലെച്ചുവിന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർന്നു.

: ഒന്നും പറയണ്ട, നമ്മുടെ പരിമിതികളിൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന് പ്രണയിക്കാനാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം. ഞാനൊരു ഭാര്യയാണ്. എന്റെ ശ്രീകുട്ടൻ ആൾക്കാരുടെ മുന്നിൽ തലകുനിച്ച് നടക്കരുത്. പ്രണയിക്കാൻ നമുക്കൊരു താലിയുടെ ആവശ്യമുണ്ടോ, അതുണ്ടായിട്ടാണോ നീ എന്നെ ഇത്രയും കാലം പ്രേമിച്ചത്. ഇനിയും അങ്ങനെ മതി.

: ലച്ചൂ നീ എങ്ങനെ…

: നിന്റെ കാമം പ്രണയമായത് മനസിലാക്കാൻ വലിയ ബുദ്ദിയൊന്നും വേണ്ട. ഒരാണ് പെണ്ണിനോട് അടുത്തിടപഴകുമ്പോൾ തന്നെ മനസിലാവും അത് ഏത് അർത്ഥത്തിലാണെന്ന്. എന്നും നിന്റെ ചൂടുപറ്റി കിടന്നതല്ലേ, അപ്പൊ എനിക്കറിയില്ലേ ഈ മനസ്.

: അപ്പൊ തുഷാര….

: എല്ലാം അറിയാം. പക്ഷെ നിനക്കെന്നോട്