Chapter Title : അരമന മഠത്തിലെ ഇടനാഴി [JO]

എനിക്കുതന്നെ അജ്ഞാതനായ ആരോ ആയിരുന്നു. അമ്മയും.)

ഈ ചെക്കന്റെയൊരു കാര്യം... !!! (പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് അമ്മയാ പേഴ്‌സവിടെ വെച്ചിട്ട് അകത്തേക്ക് പോയി. വലിയൊരു കാര്യം ചെയ്ത സന്തോഷമായിരുന്നു എനിക്കപ്പോൾ. ഞാൻ പറഞ്ഞത് അമ്മയനുസരിച്ചിരിക്കുന്നു... എനിക്കുമാത്രം കാണാനുള്ളതാണ് അമ്മയെന്ന് അമ്മയറിയാതെതന്നെയെന്നോട് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു... !!!)

ഹോ... ദേ കുത്തീട്ടുണ്ട്. പരാതി തീർന്നല്ലോ... !!! (അമ്മ വന്നപാടെ സാരികൊണ്ടു മറച്ച ഭാഗമെന്നെ കാണിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു. ഭർത്താവിന്റെ പരാതി തീർക്കുന്നൊരു ഭാര്യയുടെ രൂപമാണ് എനിക്കപ്പോൾ ഓർമ്മവന്നത്. പക്ഷേ അമ്മയുടെ മുഖത്തപ്പോഴും മകന്റെ പരാതി തീർത്തൊരു അമ്മയുടെ വാത്സല്യമായിരുന്നുവെന്നതാണ് സത്യം. സമ്മതഭാവത്തിലൊന്നു തലയാട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാനുമെണീറ്റു. )

നിന്റച്ഛൻ കാണിച്ച പണികണ്ടോ... ??? ഇനിയവിടെ ചെല്ലുമ്പോഴൊരു നേരവാകും... !!! (കതകടച്ചു പൂട്ടുമ്പോളമ്മ എന്നോടായി പരാതി പറഞ്ഞു. ചെറുതായി പിന്നോട്ടാഞ്ഞുനിന്നു കതക് വലിച്ചടക്കുന്ന അമ്മയുടെ പിന്നഴക് നോക്കിനിന്നത് അമ്മ കണ്ടോയെന്നൊരു സംശയമെനിക്കുണ്ടായി. പക്ഷേ പോകാനുള്ള വെപ്രാളത്തിനിടെയിൽ അമ്മയത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. )

അതച്ഛന് വേറെ ബസ് കിട്ടില്ലാത്തകൊണ്ടല്ലേ... ??? നമ്മക്കൊരു യൂബറു വിളിച്ചു പോകാം.

ബസ്‌ കിട്ടാത്തകൊണ്ടൊന്നുവല്ല. നമ്മളങ്ങോട്ടു പോണതിഷ്ടവല്ലാഞ്ഞിട്ടു തന്നെയാ... ഒരു കൂബറും വിളിക്കണ്ട... നമ്മളിന്നു ബസിനെ പോകുന്നുള്ളൂ...

അച്ഛനോട് ദേഷ്യപ്പെടുന്നപോലെ അമ്മയെന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു. ഞാനച്ഛനെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അതിന്റെ ദേഷ്യമാണ്.

അയ്യോ കണ്ണാ പൈസയെടുത്തില്ല... !!! (പെട്ടന്നോർത്തപോലെ അമ്മവീണ്ടും കതക് തുറക്കാനോങ്ങി.)

ഈയമ്മ... !!! പൈസയൊക്കെ ഞാനെടുത്തു. അമ്മയൊന്നു വന്നേച്ചാ മതി.

അമ്മ താക്കോലുമായി ഇറങ്ങി. ഞാനതുവാങ്ങി പോക്കറ്റിലിട്ടു. കാരണം അമ്മ കുറച്ചുമുമ്പ് എടുത്തോണ്ടുവന്ന പേഴ്‌സ് ഞാനെടുത്തിരുന്നില്ല. അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ വേറെ താക്കോലുള്ളതിനാൽ ഇതിവിടെ വെക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. പേഴ്‌സ് എടുക്കത്തതിനൊന്നു പരാതി പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാനുമമ്മയും നല്ല