Chapter Title : അരമന മഠത്തിലെ ഇടനാഴി [JO]

മാത്രമേ കാണുകയുള്ളൂ എങ്കിൽ ഞാനൊരിക്കലും അമ്മയോടത് ചോദിക്കുമായിരുന്നില്ല. മുറിയിൽ നിന്നും ഒരു പേഴ്‌സും കയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ട് വരികയായിരുന്നു അമ്മ.

അമ്മ... അമ്മ പിന്നു കുത്തുന്നില്ലേ... ???

ഉം... ???

പി... പിന്നു കുത്തുന്നില്ലേന്ന്... ???!!! (ചെറു ചമ്മലോടെ ഞാനമ്മയുടെ സാരിവിടവിലേക്ക് കൈചൂണ്ടി. )

നീയെന്തിനാ ആവിശ്യമില്ലാത്തിടത്തൊക്കെ നോക്കുന്നെ... ??? (അമ്മയൊരു നാണത്തോടെ പെട്ടന്നവിടം സാരികൊണ്ടു മറച്ചു.)

ഞാൻ നോക്കിയതല്ലലോ... കണ്ടതല്ലേ... ???

നോക്കിയപ്പോഴല്ലേ കണ്ടത് .. ???( അമ്മയുടെ കണ്ണിൽ കുസൃതി)

ആ നോക്കി. എന്റെയമ്മ നന്നായിട്ടല്ല ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നതെങ്കി അതിന്റെ കുറവെനിക്കാ... എനിക്കിഷ്ടമല്ല അമ്മേനെയാരേലും നോക്കുന്നത്... (ഒരാവേശത്തിന് ഞാൻ വെട്ടിത്തുറന്നു പറഞ്ഞുപോയി. പെട്ടന്ന് സ്ഥലകാല ബോധംവന്ന് ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാവാത്തപോലെ അമ്മയെന്നെത്തന്നെ നോക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. )

എന്നാ നോക്കുന്നെ... ??? എനിക്കിഷ്ടവല്ല അമ്മേനെയാരേലും നോക്കണത്. ഞാനേ കോളേജിലാ പഠിക്കുന്നത്... അമ്മേനെപ്പോലെയൊരു പെണ്ണ് വഴിയിലിറങ്ങിയാ നാട്ടുകാരെവിടേക്കാ നോക്കണേനൊക്കെ എനിക്കറിയാം. (എങ്ങനെയോ കിട്ടിയ ധൈര്യത്തിന് ഞാൻ വെട്ടിത്തുറന്നങ്ങു പറഞ്ഞു. അമ്മയെന്നെ അത്ഭുതഭാവത്തിലൊന്നു നോക്കി.)

എവിടെയാ നോക്കണത്... ??? (ജീവിതത്തിലാദ്യമായി അമ്മയെന്നോടൊരു വെറുംപെണ്ണായി കൊഞ്ചി. അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്താകെയൊരു കുസൃതിച്ചിരിയായിരുന്നു. )

ദേ എനിക്കുചുമ്മാ ദേഷ്യം വരൂട്ടൊ... അമ്മ... അമ്മപോയി പിന്നുകുത്തിക്കൊണ്ടു വന്നേ... (ഞാനുമൊരു കാമുകന്റെ ഭാവത്തിലേക്ക് അറിയാതെ മാറുകയായിരുന്നു.)

പിന്നൊന്നും കുത്തണത് വല്യമ്മാവനിഷ്ടംല്ല കണ്ണാ... അതല്ലേ...

അവരടെ സൗകര്യത്തിനാണോ നമ്മള് തുണിയുടുക്കണത് ??? അല്ലെങ്കിതന്നെ അവിടെയെത്തുമ്പോ വേണേ ഊരിക്കളഞ്ഞാൽ പോരെ... ??? അമ്മ പോയി പിന്നുകുത്തിക്കൊണ്ടു വന്നേ ... ഇല്ലെങ്കി ഞാനെങ്ങോട്ടും വരുന്നില്ല. (ഞാൻ പിണങ്ങിയപോലെ തല വെട്ടിച്ചു മുഖം വീർപ്പിച്ചിരുന്നു. ആ സമയത്തെ ഞാൻ