Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി 2 [Lee child]

സ്നേഹം ലഭിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ അവിടെ വെറുമൊരു നിഴലായിരുന്നു. എന്റെ അച്ഛന്റെ ഓർമ്മകളെ അവർ ഓരോ ദിവസവും പരിഹസിക്കുകയായിരുന്നു."

​അന്ന് രാത്രി ഞാൻ ഉറങ്ങിയില്ല. ആ ഫോട്ടോയിലെ ആൺകുട്ടിയെയും പെൺകുട്ടിയെയും ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി. അമ്മയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ എന്റെ അച്ഛന്റെ ചോരയ്ക്ക് പകരം വിശ്വനാഥന്റെ മരുന്നുകൾ പടർന്നുകയറിയതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു ആ ചിത്രം.

ഒടുവിൽ അവൻ തീരുമാനിച്ചു…just vanish..

ഒരു ആത്മഹത്യയായി ഇതിനെ ചിത്രീകരിച്ചാൽ പോലീസ് അന്വേഷണം തന്റെ വഴിക്ക് വരുമെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ഒരു അപകടമായി ഇതിനെ മാറ്റാനായിരുന്നു അവന്റെ തീരുമാനം.

​രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ഞാൻ എന്റെ മുറിയിൽ അവസാനവട്ട ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തി. വിശ്വനാഥന്റെയും അമ്മയുടെയും ഗസ്റ്റ് റൂമിൽ നിന്ന് നേരിയ സംസാരശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാം. ആ ശബ്ദങ്ങൾ എന്നെ ഇപ്പോൾ വേദനിപ്പിക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് എന്റെ തീരുമാനത്തിന് കരുത്ത് പകരുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

​ഞാൻ ആ പഴയ ഫാമിലി ഫോട്ടോ കയ്യിലെടുത്തു. അച്ഛനും അമ്മയും പിന്നെ കുഞ്ഞായ ഞാനും ചിരിച്ചുകൊണ്ടു നിൽക്കുന്ന ചിത്രം. ഒരു നിമിഷം ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി നിന്ന ശേഷം, വളരെ സാവധാനം ഞാനും അച്ഛനും നിൽക്കുന്ന വശം ഞാൻ കീറിമാറ്റി (Torn off). അമ്മയുടെ ചിത്രം മാത്രം ആ ഫ്രെയിമിൽ അവശേഷിച്ചു.

അച്ഛന്റെയും എന്റെയും ആ ചിത്രം ഞാൻ പോക്കറ്റിലിട്ടു.

അർജുൻ ആ കീറിയ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം എടുത്തു. പിന്നെ പതുക്കെ ഷർട്ട്‌ അല്പം പൊക്കി തന്റെ പുറത്തെ പഴയൊരു പാട് അനന്യയ്ക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തു.

​അർജുൻ: "ഇത് കണ്ടോ അനന്യാ? ഇത് വിശ്വനാഥൻ എനിക്ക് തന്ന സമ്മാനമാണ്. അന്ന് ആ ഫോട്ടോ തകർന്നപ്പോൾ അയാൾ എന്നെ തകർത്തതിന്റെ അടയാളം."

​അനന്യ ഞെട്ടലോടെ ആ പാടിലേക്ക് നോക്കി. അർജുൻ ആ രാത്രിയിലെ ഓർമ്മകളിലേക്ക് തിരികെ പോയി.

​അർജുൻ: "അന്ന് വൈകുന്നേരം അവർ പുറത്തു പോയ സമയത്താണ് ഞാൻ ആ ഫോട്ടോ കണ്ടത്. വിശ്വനാഥും അമ്മയും അത്രയും ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം. എന്റെ അച്ഛന്റെ ഓർമ്മകൾ ഇരിക്കുന്ന ആ വീട്ടിൽ അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സഹിക്കാനായില്ല. അറിയാതെ എന്റെ കൈ തട്ടി ആ ഫ്രെയിം താഴെ