Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി 2 [Lee child]

നിനക്ക് കിട്ടും. പക്ഷേ ഇത്തവണ അതിന് ഡോസ് ഇത്തിരി കൂടുതലായിരിക്കും. ദേവൂട്ടിനെ നേരത്തെ ഉറക്കാൻ നോക്ക്..."

​അമ്മ നാണത്തോടെ വിശ്വനാഥന്റെ കൈയിൽ ഒന്ന് നുള്ളി. "വിശ്വേട്ടാ... നിങ്ങൾ വല്ലാത്തൊരാൾ തന്നെയാണ്."

​ഞാൻ അവിടെ തറഞ്ഞുനിന്നുപോയി. അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ആ ചുവപ്പ് നാണമാണോ അതോ ഭയമാണോ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. പക്ഷേ, എന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചതിന് ശേഷം ആ വീട്ടിൽ അമ്മയെ ഇത്രയും ഹാപ്പിയായി ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.

കാലം അതിന്റെ വേഗത കൂട്ടി. ദിവസങ്ങൾ മാസങ്ങൾക്കും വഴിയൊരുക്കി കടന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളിൽ ഞാനും അമ്മയും വിശ്വനാഥ് സാറിന്റെ വീട്ടിലായിരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നത്. വിശ്വനാഥുമായുള്ള അമ്മയുടെ അടുപ്പം കൂടുന്തോറും എനിക്ക് ആ വീട്ടിലെ ലക്ഷ്മിയമ്മയോടുള്ള ബന്ധവും ദൃഢമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മരിച്ചുപോയ എന്റെ അച്ഛമ്മ തിരികെ വന്നതുപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. പലപ്പോഴും സ്വന്തം അമ്മയോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സമയം ഞാൻ ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ കൂടെയായിരുന്നു.

​അമ്മ വീട്ടിലില്ലാത്ത ഒരു അവധി ദിവസം. ഞാനും ലക്ഷ്മിയമ്മയും ഉമ്മറത്ത് വെറുതെ സംസാരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. സംസാരത്തിനിടയിൽ പെട്ടെന്നാണ് അമ്മ പണ്ട് പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യം എന്റെ ഓർമ്മയിൽ വന്നത്.

​ഞാൻ: "അമ്മേ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാൻ മറന്നു... അമ്മയുടെ ആ തീർത്ഥയാത്ര എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു? ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങൾ കണ്ടോ?"

​ലക്ഷ്മിയമ്മ കൈയ്യിലിരുന്ന പണികൾ നിർത്തി അത്ഭുതത്തോടെ എന്നെ നോക്കി.

​ലക്ഷ്മിയമ്മ: "എന്ത് തീർത്ഥയാത്രയോ? ഏത് യാത്രയുടെ കാര്യമാണ് ദേവൂട്ടാ നീ ഈ പറയുന്നത്?"

​എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പന്തികേട് തോന്നി.

​ഞാൻ: "അതല്ലേ... കുറച്ചു മാസം മുൻപ് അമ്മയും വിശ്വസാറും കൂടെ പോയത്. ലക്ഷ്മിയമ്മ കാശിയിലും ഋഷികേശിലും ഒക്കെ പോയിരിക്കുകയാണെന്നാണല്ലോ എന്റെ