Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി 2 [Lee child]
ആ 'ഹോർമോൺ സിറപ്പ്' ഇരിപ്പില്ലേ? അത് കുറച്ച് ഇതിൽ ഒഴിച്ചാൽ നല്ല ടേസ്റ്റ് കിട്ടുമായിരുന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി അത് കുടിച്ചപ്പോൾ നീ പറഞ്ഞത് നല്ല മധുരമാണെന്നല്ലേ?"
അമ്മ മുഖം താഴ്ത്തി നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു. "വിശ്വേട്ടാ... പതുക്കെ. ദേവൂട്ടി ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്."
വിശ്വനാഥ് ഒന്നുകൂടി ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. "അവൻ ശ്രദ്ധിക്കട്ടെ. അവനും ഒരു ഡോക്ടർ ആകേണ്ടവനല്ലേ? ഏത് മരുന്നാണ് ഏത് സമയത്ത് കൊടുക്കേണ്ടതെന്ന് അവൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ പഠിക്കട്ടെ. അല്ലേ ദേവാ?"
അദ്ദേഹം എന്റെ തലയിൽ തലോടുമ്പോൾ എനിക്ക് അറപ്പാണ് തോന്നിയത്.
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം അമ്മ ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ വിശ്വനാഥ് ഹാളിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയുടെ സാരി അല്പം അഴിഞ്ഞിരുന്നു, മുടി നനഞ്ഞിരുന്നു.
വിശ്വനാഥ് അമ്മയെ അടിമുടി നോക്കി പരിഹസിച്ചു: "എന്താ ശാലിനി, ബാത്ത്റൂമിൽ വല്ലാതെ 'തലവേദന' എടുത്തോ? നിന്റെ ശബ്ദം പുറത്ത് വരെ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. അത്രയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് ആ മരുന്ന് എഫക്റ്റ് ചെയ്തോ?"
അമ്മ ഓടിപ്പോയി കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് സാരി ശരിയാക്കി. "അത്... അത് വിശ്വേട്ടൻ തന്ന ആ പുതിയ ലിക്വിഡ് ഉപയോഗിച്ചതുകൊണ്ടാ. അതിന്റെ ആ ഒരു പവർ എനിക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റിയില്ല."
വിശ്വനാഥ് എഴുന്നേറ്റു വന്ന് അമ്മയുടെ പുറകിലൂടെ ചേർന്നു നിന്നു. "അതെയോ? എന്നാൽ ഇന്ന് രാത്രി നമുക്ക് അതിന്റെ ഡോസ് ഒന്നുകൂടി കൂട്ടി നോക്കാം. ദേവൂട്ടിനെ നമുക്ക് നേരത്തെ ഉറക്കാം.”
അലക്കാനിട്ട അമ്മയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഞാൻ എടുത്തപ്പോൾ കണ്ട ആ വെളുത്ത, പശ പോലെയുള്ള കറകളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചപ്പോൾ വിശ്വനാഥ് ഇടപെട്ടു.
"ദേവാ... അത് നിന്റെ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന ഒരുതരം 'അമൃതാണ്'. അത് തൊടാൻ ഭാഗ്യമുള്ളവർക്കേ പറ്റൂ. നീ അത് അമ്മയ്ക്ക് തന്നെ കൊടുത്തേക്ക്, അവൾക്ക് അത് കളയാൻ താല്പര്യമുണ്ടാകില്ല. കാരണം അത് വിശ്വേട്ടൻ കൊടുത്ത സമ്മാനമാണ്.”
അത് വൃത്തിയാക്കാൻ സഹായിക്കാമെന്ന് കരുതി ഞാൻ അതെടുത്തപ്പോൾ അമ്മ പെട്ടെന്ന് അവിടേക്ക് ഓടിവന്നു.
എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് അത് തട്ടിപ്പറിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മ അലറി: "ആരാണ് നിന്നോട് ഇത് തൊടാൻ പറഞ്ഞത്? എന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ നീ ഇനി എന്റെ വസ്ത്രങ്ങളിൽ
💬 Comments
View all comments