Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി 4 [Lee child] [Climax]

അമ്മ!

ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യം ജ്വലിച്ചു. തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടി ഉയർത്തി അവർ ശാലിനിയെ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. "നീ... നീ വീണ്ടും വന്നോ? എന്റെ കൊച്ചുമകന്റെ ജീവിതം തകർത്തത് പോരാഞ്ഞിട്ടാണോ നീ ഇവിടെ വന്നത്?"

ഓരോ അടിയേൽക്കുമ്പോഴും ശാലിനിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് ആ പഴയ കറുത്ത ഓർമ്മകൾ ഇരച്ചുകയറി...

ഓർമ്മകൾ:

* വിശ്വനാഥൻ ചെറിയ കുട്ടിയായിരുന്ന ദേവിനെ ക്രൂരമായി ഉപദ്രവിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ പുതിയ ജീവിതം സുരക്ഷിതമാക്കാൻ വേണ്ടി നിസ്സഹായയായി നോക്കി നിന്ന നിമിഷം.

* വിശ്വനാഥനോടൊപ്പമുള്ള തന്റെ രഹസ്യ ജീവിതവും പുതിയ മക്കളെയും ദേവിൽ നിന്നും മാധവിൽ നിന്നും ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചത്.

* ലക്ഷ്മിയമ്മ തന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് ദേവ് തനിക്ക് വേണ്ടി എഴുതിയ ആ ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പ് കണ്ടെത്തിയ ദിവസം. ആ കത്ത് വായിച്ച് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ലക്ഷ്മിയമ്മ തന്നെ തല്ലിയതും, "ഇനി നിന്നെ ഈ വീട്ടിൽ കാണരുത്" എന്ന് പറഞ്ഞ് ആട്ടിയിറക്കിയതും ശാലിനി ഓർത്തു. അന്ന് ആ വീടുവിട്ട് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഒരിക്കലും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതിരുന്ന തന്റെ ക്രൂരത അവൾ ഇപ്പോൾ തിരിച്ചറിയുന്നു.

ലക്ഷ്മിയമ്മ അടിച്ചു തളർന്ന് സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നു. "നീ പോ ശാലിനി... നിന്റെ ആ പഴയ നാടകങ്ങളൊന്നും ഇനി ഇവിടെ നടക്കില്ല. ദേവൂട്ടി നിനക്ക് തന്നത് അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷയാണ്. നീ സ്നേഹിച്ച നിന്റെ ഈ ആഡംബര ലോകത്ത് നീ ഇനി ഒറ്റയ്ക്കായിരിക്കും."

ശാലിനി തളർന്നു നിലത്തിരുന്നു. പിന്നെ പൊട്ടികരയാൻ തുടങ്ങി..

.

ശാലിനി തറയിലിരുന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു: "അമ്മേ... എന്നെ ഇങ്ങനെ കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്. എന്തിനാണ് ഞാൻ ദേവിനെ എന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റിയതെന്ന് അമ്മയ്ക്കറിവുള്ളതല്ലേ? അവന്റെ അച്ഛനെ കൊന്നവർ അവനെയും ഇല്ലാതാക്കുമെന്ന് ഭയന്നതുകൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ അവനെ മാറ്റിനിർത്തിയത്? അവനെ സുരക്ഷിതനാക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു ആ ഒളിച്ചോട്ടം!"

ലക്ഷ്മിയമ്മ പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "അതെ, എനിക്കറിയാം! അവന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ നീ അവനെ ദൂരേക്ക് അയച്ചു. പക്ഷേ ശാലിനി... വിശ്വനാഥനുമായുള്ള നിന്റെ വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചും നിനക്ക് ഉണ്ടായ പുതിയ മക്കളെക്കുറിച്ചും നീ എന്തുകൊണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞില്ല? നിന്റെ ഈ പുതിയ ജീവിതം നീ എന്തിനാണ് 15