Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി 4 [Lee child] [Climax]

വർഷം അവനിൽ നിന്ന് മറച്ചുവെച്ചത്?"

ശാലിനി തല താഴ്ത്തി വിതുമ്പി: "ഞാൻ... ഞാൻ വിചാരിച്ചു അവൻ എന്നെ വെറുക്കുമെന്ന്. മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിച്ച എന്നെ അവൻ അമ്മയായി അംഗീകരിക്കില്ലെന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു."

ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ വടി തറയിൽ ആഞ്ഞു പതിച്ചു. "അപ്പോൾ 15 വർഷം അത് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചാൽ എല്ലാം ശരിയാകുമെന്ന് നീ കരുതിയോ? നിന്റെ ഈ പുതിയ സുഖസൗകര്യങ്ങൾക്കിടയിൽ നീ ആ പഴയ ദേവൂട്ടനെ മറന്നു. നീ അവനെ സംരക്ഷിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് നിന്റെ പുതിയ ജീവിതത്തിന് അവൻ ഒരു തടസ്സമാകുമെന്ന് കരുതി അവനെ ഉപേക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു!"

ലക്ഷ്മിയമ്മ ശബ്ദമുയർത്തി തുടർന്നു: "നീ ചെയ്തതൊക്കെ അന്തസ്സില്ലാത്ത പണികളാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ അവന് എന്ത് തോന്നും എന്ന് നീ ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും ചിന്തിച്ചോ? സ്വന്തം അമ്മ മറ്റൊരു കുടുംബത്തിൽ സന്തോഷമായി ജീവിക്കുമ്പോൾ താൻ അനാഥനായി തെരുവിൽ കഴിയുകയായിരുന്നു എന്ന സത്യം അവനെ എത്രമാത്രം തകർക്കുമെന്ന് നീ ഓർത്തോ? ഇന്ന് അവൻ നിനക്ക് നൽകിയ ഈ ശിക്ഷ... അത് അവൻ അനുഭവിച്ച 15 വർഷത്തെ ഏകാന്തതയുടെയും വേദനയുടെയും ഫലമാണ്."

ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ വാക്കുകൾ ഓരോന്നായി ശാലിനിയുടെ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞുപതിച്ചു. ആ വീട്ടിൽ തനിക്ക് ഇനി സ്ഥാനമില്ലെന്നും, താൻ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ നുണകളുടെ സാമ്രാജ്യം തകർന്നു കഴിഞ്ഞെന്നും അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

"എനിക്ക് നിന്നെ കാണണ്ട ശാലിനി... നിന്നെയായാലും, നിന്റെ ആ ഭർത്താവിനെയായാലും, ഇനി നിന്റെ മക്കളെയായാലും... ഈ പടിവാതിൽക്കൽ ഇനി നിന്റെ നിഴൽ പോലും വീഴരുത്. പോ !" ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.

ശാലിനി തളർന്ന് എഴുന്നേറ്റു. വാതിലിന് അടുത്തേക്ക് നടന്ന അവൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ലക്ഷ്മിയമ്മ അവളെ വിളിച്ചു നിർത്തിയത്.

"നിൽക്ക്... പോകുന്നതിന് മുമ്പ് ഇത് കൂടി കൊണ്ടുപൊയ്ക്കോ. ദേവൂട്ടൻ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു, നിന്നെ കാണുമ്പോൾ ഇത് നിനക്ക് തിരിച്ചു നൽകണമെന്ന്."

ലക്ഷ്മിയമ്മ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന മടക്കിയ ഒരു കടലാസ് കഷ്ണം ശാലിനിയുടെ നേരെ നീട്ടി. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ശാലിനി അത് വാങ്ങി. അത് മടക്കുകൾ വീണ, പലയിടത്തും കീറിയ ഒരു പഴയ കളർ ഫോട്ടോയായിരുന്നു.

അത് കണ്ടതും ശാലിനിയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി.