Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി 4 [Lee child] [Climax]

നിൽക്കുന്നത് മാളവികയാണ്. പഴയ ആ അഹങ്കാരമൊക്കെ മാറി, കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു പക്വതയുമായി അവൾ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

"എന്താ അകത്തേക്ക് വരാത്തത്?" മാളവിക ചോദിച്ചു.

അർജുൻ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു: "അത്... വേണ്ട... ഞാൻ..."

"നിങ്ങളുടെ മക്കളെ കാണണ്ടേ നിങ്ങൾക്ക്?" മാളവികയുടെ ആ ചോദ്യം ഒരു വെള്ളിടി പോലെ അവന്റെ ഉള്ളിൽ പതിച്ചു. അർജുൻ ആ പഴയ രാത്രിയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു... ആ അവസാന കൂടിക്കാഴ്ച. അവൻ അവിശ്വസനീയതയോടെ അവളെ നോക്കി.

മാളവിക തുടർന്നു: "അന്ന് നിങ്ങൾ പോയതിന് ശേഷം അമ്മയ്ക്ക് ഒരു വലിയ അപകടം പറ്റി. ആശുപത്രിയിൽ കിടന്ന ആ ദിവസങ്ങളിലാണ് അമ്മ ഞങ്ങളോട് എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞത്. ഞങ്ങളുടെ ബാല്യം മുതൽ നിങ്ങൾ അനുഭവിച്ച വേദനകൾ... അമ്മയുടെ തെറ്റുകൾ... എല്ലാം. സുഖം പ്രാപിച്ച ശേഷം അമ്മ ഞങ്ങളെ ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ആദ്യം ഞങ്ങളെ കാണാൻ പോലും മുത്തശ്ശിക്ക് താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ പതുക്കെ ഞങ്ങളെ അവർ മനസ്സിലാക്കി. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചാണ്. പപ്പ ഒരു മാസത്തിന് ശേഷം ജയിലിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. പഴയ ബിസിനസ്സ് ഒക്കെ ഉപേക്ഷിച്ച് പപ്പ ഇപ്പോൾ ശാന്തനാണ്."

അർജുൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു: "അമ്മയ്ക്ക്... ശാലിനിക്ക് ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട്?"

മാളവികയുടെ മുഖം മങ്ങി. "അമ്മയ്ക്ക് ബ്രെസ്റ്റ് ക്യാൻസർ (2nd Stage) സ്ഥിരീകരിച്ചു. കീമോതെറാപ്പി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. തങ്ങൾ ചെയ്ത തെറ്റുകളെ ഓർത്ത് ഇന്നും അവർക്ക് വലിയ കുറ്റബോധമാണ്."

എല്ലാം കേട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അർജുൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് വരാൻ കഴിയില്ല മാളവിക... ഞാൻ ഒരു ഏജന്റാണ്. എന്റെ ജീവിതം..."

"എനിക്കറിയാം അർജുൻ..."

മുന്നിൽ നിന്ന് ആ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അർജുൻ തലയുയർത്തി നോക്കി. അവിടെ അനന്യ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും പരിഭവവും ഒരേപോലെ തിളങ്ങി.

"നീ ആരാണെന്നും നിന്റെ ജീവിതം എന്താണെന്നും എനിക്കറിയാം. നീ എന്നെ എത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും. പക്ഷേ... ഒരു നിമിഷം പോലും ഞങ്ങളെ കാണാൻ നിനക്ക് തോന്നിയില്ലേ?"

അനന്യയുടെ അരികിലായി രണ്ട് കുഞ്ഞുങ്ങൾ—ഒരു ആൺകുട്ടിയും പെൺകുട്ടിയും—അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു.

"ഇരട്ടക്കുട്ടികളാണ് (Twins)..." അനന്യ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "നിനക്ക് പോകണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ പോകാം