Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി 4 [Lee child] [Climax]

ശാലിനി വിശ്വനാഥൻ ഇന്ന് ഓഫീസിലേക്ക് എത്തിയിട്ടില്ല. അതുപോലെ തന്നെ അർജുന്റെ ഡെസ്കും വിജനമായിരുന്നു.

അനന്യ തന്റെ ക്യാബിനിലിരുന്ന് ഫയലുകൾ പരിശോധിക്കുകയായിരുന്നു. അർജുന്റെ അസാന്നിധ്യം അവളെ അല്പം അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നുണ്ട്. പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ ഫോണിൽ ഒരു മെസേജ് വന്നത്. അർജുൻ അയച്ചതായിരുന്നു അത്.

"ഹാഫ് ഡേ ലീവ് എടുക്കണം. ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം നമുക്കൊരു മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്. സ്ഥലം ഞാൻ അയക്കാം."

അനന്യ ആ സന്ദേശത്തിലേക്ക് കുറച്ചുനേരം നോക്കിനിന്നു. അർജുൻ എന്തോ വലിയ നീക്കത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

അതേസമയം, നഗരത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് ഒരു കഫേയിൽ അർജുൻ തന്റെ സുഹൃത്തായ വരുണിനൊപ്പം ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. വരുണിന്റെ മുഖത്ത് ഒരുതരം ഗൗരവം തങ്ങിനിന്നിരുന്നു.

വരുൺ പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "അപ്പോൾ... ഇത് നമ്മുടെ അവസാനത്തെ കൂടിക്കാഴ്ച ആയിരിക്കും അല്ലേ? നീ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു."

അർജുൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ദൂരേക്ക് എവിടെയോ തറച്ചുനിന്നു.

വരുൺ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് മടക്കിയ ഒരു കടലാസ് കഷ്ണം എടുത്ത് അർജുന്റെ മുന്നിലേക്ക് വെച്ചു. "ഇതാണ് നീ ചോദിച്ച അഡ്രസ്സ്. നഗരത്തിന് പുറത്തുള്ള ആ പഴയ ആശ്രമത്തിന്റെ വിലാസമാണിത്. നിനക്ക് അവിടെ വേണ്ടത് കണ്ടെത്താൻ കഴിയുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു."

അർജുൻ ആ കടലാസ് കഷ്ണം കയ്യിലെടുത്തു. അതിൽ എഴുതിയിരുന്ന വിലാസം അവന്റെ ഉള്ളിൽ വർഷങ്ങളായി നീറിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമായി തോന്നി.

"എല്ലാത്തിനും നന്ദി വരുൺ. നീ ചെയ്ത സഹായം ഞാൻ മറക്കില്ല." അർജുൻ എഴുന്നേറ്റു.

വരുൺ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു. "സൂക്ഷിക്കണം അർജുൻ. നീ നേരിടാൻ പോകുന്നത് നിസ്സാരക്കാരെയല്ല. ടേക്ക് കെയർ."

അർജുൻ തലയാട്ടി. ആ വിലാസവും കൊണ്ട് അവൻ പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ ആ ആശ്രമത്തിന്റെ നിശബ്ദതയും, അവിടെ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന തന്റെ ഭൂതകാലത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങളും മാത്രമായിരുന്നു. വിശ്വനാഥന്റെ മാസ്ക്വറേഡ് പാർട്ടിക്ക് മുമ്പ് അവന് ഈ യാത്ര പൂർത്തിയാക്കിയേ തീരൂ.

അടുത്തതായി എന്ത് വേണം?

ആ നിമിഷങ്ങളെ വൈകാരികമായി വിപുലീകരിച്ച് താഴെ നൽകുന്നു. അർജുനും അനന്യയും തമ്മിലുള്ള ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധവും അവരുടെ ഏകാന്തതയും വെളിപ്പെടുന്ന സന്ദർഭമാണിത്…

വരുണിനെ കണ്ടതിനുശേഷം, അർജുൻ അനന്യയെ വിളിച്ചു. ആ തിരക്കേറിയ നഗരത്തിന്റെ ബഹളങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി അവർ കുറച്ചുനേരം നടന്നു. ആദ്യം ഒരു പാർക്കിലെ മരത്തണലിലൂടെ, പിന്നീട് നഗരത്തിലെ തിരക്കുകളിലൂടെ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ അവർ അലഞ്ഞു. ഒടുവിൽ വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ അവർ കടൽതീരത്തെത്തി.

അസ്തമയ സൂര്യന്റെ ചുവപ്പ് പടർന്ന ആകാശത്തിന് താഴെ, തിരമാലകളുടെ ഇരമ്പൽ