Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി 4 [Lee child] [Climax]

ഏറ്റവും വലിയ അനാഥയായി മാറി.

മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം…

ആ പഴയ കടൽതീരത്തെ കാറ്റ് അപ്പോഴും വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ തന്റെ രഹസ്യ ദൗത്യങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു നിഴലായി വീണ്ടും ഇന്ത്യയിലെത്തി. അനന്യയെ ദൂരെ നിന്ന് ഒന്ന് കാണാൻ മാത്രം. അവളുടെ ഫ്ലാറ്റിന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ അകത്തുനിന്ന് കുട്ടികളുടെ ചിരിയും അനന്യയുടെ കൊഞ്ചലും അവൻ കേട്ടു.

അർജുന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിങ്ങൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. "അവൾ സന്തോഷവതിയാണ്... അവൾക്ക് ഒരു കുടുംബമായിരിക്കുന്നു." തന്നെപ്പോലെ ഒരു 'ഗോസ്റ്റിന്' അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇനി സ്ഥാനമില്ലെന്ന് കരുതി അവൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

"ദേവേട്ടാ..."

പരിചിതമായ ആ വിളി കേട്ട് അവൻ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് മാളവികയാണ്. പഴയ ആ അഹങ്കാരമൊക്കെ മാറി, കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു പക്വതയുമായി അവൾ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

"എന്താ അകത്തേക്ക് വരാത്തത്?" മാളവിക ചോദിച്ചു.

അർജുൻ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു: "അത്... വേണ്ട... ഞാൻ..."

"നിങ്ങളുടെ മക്കളെ കാണണ്ടേ നിങ്ങൾക്ക്?" മാളവികയുടെ ആ ചോദ്യം ഒരു വെള്ളിടി പോലെ അവന്റെ ഉള്ളിൽ പതിച്ചു. അർജുൻ ആ പഴയ രാത്രിയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു... ആ അവസാന കൂടിക്കാഴ്ച. അവൻ അവിശ്വസനീയതയോടെ അവളെ നോക്കി.

മാളവിക തുടർന്നു: "അന്ന് നിങ്ങൾ പോയതിന് ശേഷം അമ്മയ്ക്ക് ഒരു വലിയ അപകടം പറ്റി. ആശുപത്രിയിൽ കിടന്ന ആ ദിവസങ്ങളിലാണ് അമ്മ ഞങ്ങളോട് എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞത്. ഞങ്ങളുടെ ബാല്യം മുതൽ നിങ്ങൾ അനുഭവിച്ച വേദനകൾ... അമ്മയുടെ തെറ്റുകൾ... എല്ലാം. സുഖം പ്രാപിച്ച ശേഷം അമ്മ ഞങ്ങളെ ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ആദ്യം ഞങ്ങളെ കാണാൻ