Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി [Lee child]

ചുറ്റും മാരകമായ ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു.

​ഈ ബഹളത്തിനിടയിലേക്ക് പബ്ബിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് ഒരാൾ കടന്നുവന്നു. കറുത്ത ബ്ലേസറും ജീൻസും ധരിച്ച്, മുടി പിന്നിലേക്ക് കെട്ടി വെച്ച്, തീക്ഷ്ണമായ കണ്ണുകളോടെ അനന്യ.

​അവൾ നേരെ നടന്നുവന്നത് ആ ടേബിളിന് അടുത്തേക്കായിരുന്നു. അർജുൻ കുമാറിനെ നേരിടാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് നിന്നു. കുമാർ അനന്യയെ കണ്ടതും പെട്ടെന്ന് വിനീതനാകാൻ ശ്രമിച്ചു.

​അനന്യ: (ശാന്തമെങ്കിലും കടുപ്പമേറിയ ശബ്ദത്തിൽ) "കുമാർ... ഓഫീസ് ക്യാമ്പസിന് പുറത്ത് വെച്ച് നടത്തുന്ന ഈ 'കരിയർ ഗൈഡൻസ്' നിന്റെ സർവീസ് റൂൾസിൽ ഉള്ളതാണോ? അതോ ഞാൻ ഐസ് ക്വീൻ ആയതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഇത്തരം വികാരങ്ങൾ മനസ്സിലാവില്ലെന്ന് നീ കരുതിയോ?"

​അർജുൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. താൻ കുറച്ചു മുൻപ് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവൾ കേട്ടു എന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.

കുമാറിന്റെ വാക്കുകൾ പബ്ബിലെ ആ സംഗീതത്തേക്കാൾ ഉച്ചത്തിൽ അവിടെ മുഴങ്ങി. മദ്യലഹരിയിൽ നിയന്ത്രണം വിട്ട അയാൾ ഒരു എച്ച്.ആർ. മാനേജർ എന്ന പദവി പോലും മറന്നു.

​കുമാർ: (അട്ടഹസിച്ചുകൊണ്ട്) "നീ ആരാണെന്നാ നിന്റെ വിചാരം അനന്യ? വെറുമൊരു പെണ്ണല്ലേ നീ? അതുകൊണ്ടല്ലേ നീ ഇപ്പോഴും ആരും ഇല്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കുന്നത്. ഒരു ആണും നിന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല. പെണ്ണത്തമില്ലാത്ത (Zero feminine qualities), വെറുമൊരു തടിക്കഷ്ണമാണ് നീ..."

​അവിടെയുണ്ടായിരുന്നവർ സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. നികിതയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അനന്യയുടെ മുഖം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൾ പ്രതികരിച്ചില്ല. ആ വാക്കുകളുടെ ക്രൂരത അത്രമേൽ ആഴത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. ആർക്കും ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത ആ നിമിഷം അർജുൻ മുന്നോട്ട് വന്നു.

​അവൻ അനന്യയെ ഒന്ന്