Chapter Title : അറിയാതെയാണെങ്കിലും [അപ്പന്‍ മേനോന്‍]

കണ്ണില്‍ നിന്നും കണ്ണീര്‍ പൊടിഞ്ഞത് ഞാന്‍ കണ്ടു. നന്നായി മക്കളെ നിങ്ങള്‍ എവിടെയായാലും സുമായിരിക്കുകാ എന്നെ എനിക്കുള്ളു.പ്രൊഫസ്സര്‍ പോകുന്ന വിഷമം കൊണ്ടാകാം, കാരണവര്‍ ഒന്ന് കൂടി ഒഴിച്ചു. എന്നിട്ട് അന്നത്തെ മദ്യപാനം അവസാനിച്ചിപ്പിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ റൂമില്‍ പോയി.

ഇത്രയും കാര്യങ്ങള്‍ എന്റെ ഓര്‍മ്മയിലുമുണ്ട്. അപ്പോഴേക്കും ഞാനും ഫിറ്റായി. അന്ന് രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ എന്ന് പോലും എനിക്കോര്‍മ്മയില്ല. ഞാന്‍ എങ്ങിനെയൊക്കെയോ തപ്പിതടഞ്ഞ് കിടപ്പറയില്‍ എത്തി. കിടന്നതും ഉറങ്ങി പോയി.ഏതാണ്ട് പത്തരയായപ്പോള്‍, കറന്റ് പോയി. മീന മാസത്തിലെ ചുട് കാരണം ബെഡ്‌റൂമുകളില്‍ കിടക്കാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. അത്രക്കും ചൂട്.

കറന്റ് പോയി കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞതും വീണ ചേച്ചി എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് എങ്ങിനെയാടി കവിതേ കിടന്നുറങ്ങാന്‍ പറ്റുന്നത്. നീ വാ നമുക്ക് വരാന്തയില്‍ പോയി കിടക്കാം. അവിടെ ആണുങ്ങള്‍ ഇതുവരെ കലാപരിപാടി നിര്‍ത്തിയിട്ടില്ല. ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു പേരും വേച്ച് വേച്ച് വരാന്തയില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍, ആണുങ്ങള്‍ അവിടെ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ച് വെച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും മദ്യപിക്കുന്നു. ചേച്ചി....അജയേട്ടനോട് നിര്‍ത്താന്‍ പറ. അല്ലെങ്കില്‍ അങ്ങിനെ മദ്യപിച്ച് പരിചയമില്ലാത്ത അജയേട്ടന്‍ അവിടെ കിടന്നുറങ്ങും. നീ വാ അതൊക്കെ അവര്‍ ആണുങ്ങള്‍ നോക്കിക്കോളും എന്ന് പറഞ്ഞ് വരന്തയില്‍ പാ വിരിച്ച് കിടന്നു. ഉഷ്ണം സഹിക്കാന്‍ വയ്യാ, എന്നാല്‍ നീ വാ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാനും വീണ ചേച്ചിയും ഒരു മെഴുകുതിരി കത്തിച്ച്, വേച്ച് വേച്ച് ബാത്ത്‌റൂമില്‍ പോയി ബ്ലൗസ്സും, ബ്രേസ്സിയറും ഒക്കെ ഊരി കളഞ്ഞ്, ഒരു ഒറ്റ മുണ്ടുടുത്ത്, ഒരു തോര്‍ത്ത് മുണ്ട് നനച്ച് അത് മാറില്‍ വിരിച്ച്, മുന്‍വശത്തെ വരാന്തയില്‍ കിടന്നു. കാരണം ആരേയും പേടിക്കേണ്ട. ഉള്ളവരൊക്കെ തന്നെ കുടു:ബക്കാര്‍. ആദ്യം ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലും, വീണ ചേച്ചി നിര്‍ബന്ധിച്ചപ്പോള്‍ എനിക്ക് വണങ്ങേണ്ടി വന്നു. കാരണം അത്രക്കും ചുടായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ കിടക്കുമ്പോഴും, ആണുങ്ങള്‍ ആരും തന്നെ എഴുന്നേറ്റിട്ടില്ലായിരുന്നു.

കിടന്നപാടെ വെള്ളത്തിന്റെ പുറത്തായതുകൊണ്ട്, ഞാന്‍ ഉറങ്ങി പോയി. ഏതാണ്ട്, രാത്രി രണ്ടു മണിയായികാണും മലര്‍ന്ന് കിടന്ന് നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്ന എന്റെ മുലകളില്‍ ആരോ പിടിച്ച് ഞെരടുന്നപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഞെട്ടിയുണര്‍ന്ന ഞാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍,