Chapter Title : അറിയാതെയാണെങ്കിലും [അപ്പന്‍ മേനോന്‍]

കണ്ടു. നിന്റെ ഉടുമുണ്ട് പകുതിയും വെളിയില്‍ ആയിരുന്നു. എനിക്ക് നിന്റെ കിടപ്പ് കണ്ടപ്പോള്‍ സഹിച്ചില്ല. ഞാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ ചുറ്റിനും ആരുമില്ല. എല്ലാ മയിരാണ്ടികളും മുറ്റത്ത് നിന്നും പോയിരുന്നു.

അന്ന് നിനക്ക് പണ്ണി തന്നത് ഞാന്‍ ആയിരുന്നു. പണ്ണുന്നനിടയില്‍, എന്റെ ചെവില്‍ നീ ആയിരം വട്ടം ചോദിച്ചു ഞാന്‍ ആരാണെന്ന്. ഒരു പക്ഷെ ഞാന്‍ ആരെന്ന് അന്ന് രാത്രിയില്‍ നിന്നോട് വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെങ്കില്‍ എന്നെ കുറിച്ചുള്ള നിന്റെ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളൊക്കെ മാറുമല്ലോ എന്ന വിചാരിച്ച് ഞാന്‍ ആരെന്ന് പറഞ്ഞില്ല.

പെട്ടെന്ന് അന്ന് ആ കറണ്ട് പോയ രാത്രിയില്‍ സംഭവിച്ചത് ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു. അപ്പോള്‍ എന്റെ മോള്‍ അമ്മുവിന്റെ അച്ചന്‍ ഈശ്വരാ ഈ വിശ്വേട്ടനായിരുന്നോ. അപ്പോഴും എനിക്ക് വിശ്വാസം വന്നിരുന്നില്ല. അന്ന് രാത്രിയില്‍ നടന്ന കാര്യം നിന്നോട് പറയണമെങ്കില്‍ അത് ഞാനല്ലാതെ മറ്റാരാകാന്‍ എന്നോട് ക്ഷമിക്കു കവിതേ. ഇത് ആരോടും എന്തിന്‍് എന്റെ നളിനിയോടു പോലും ഞാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. നിന്നോട് കാണിച്ച ക്രൂരത ഇത്രയും കാലം ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കൊണ്ട് നടക്കുകയായിരുന്നു. ദൈവത്തെ ഓര്‍ത്ത് എന്നോട് ക്ഷമിച്ചു എന്ന് പറയൂ കവിതേ, അദ്ദേഹം ഇമോഷനായി കരയാന്‍ വെമ്പുന്ന പോലെ തോന്നി.

എന്താ, വിശ്വോട്ട ഇത ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് ക്ഷമിക്കുകയല്ലാ ചെയ്യേണ്ടത് പകരം നന്ദിയാ പറയേണ്ടത്. അന്ന് രാത്രിയില്‍ നിങ്ങള്‍ എന്നെ പ്രാപിച്ചപ്പോള്‍ ആളറിയാതെയാണെങ്കിലും അത്രയും കാലം അതുപോലെ ഒന്ന് കൊതിച്ചിരുന്ന ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് നല്ലപോലെ സഹകരിച്ചില്ലേ. അന്നത്തെ ആ ഒറ്റ പരിപാടി കൊണ്ട് എനിക്ക് നിങ്ങള്‍ സമ്മാനിച്ചത് ഒരു മോളെയാ എന്റെ അമ്മുവിനെ.

അത് അദ്ദേഹത്തിനു ഒരു ഷോക്കായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അജയേട്ടന്റെ ദൗര്‍ബല്യങ്ങളും അവസാനം ഒരു കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി അമ്മാവന്റെ മകനു മുന്‍പില്‍ കാലകത്താന്‍ തയ്യാറായതും, ഇപ്പോഴും മോള്‍ടെ അച്ചന്‍ അജയേട്ടന്‍ ആണെന്നാണ്‍് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസമെന്നും അങ്ങിനെ എല്ലാം വിശ്വേട്ടനോട് വിശദമായി പറഞ്ഞപ്പോഴാണ്‍് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടില്‍ ഒരു പുഞ്ചിരി വന്നത്.

പിന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടി ഞാനും വിശ്വേട്ടന്റെ കൂടെ രണ്ട് ലാര്‍ജ് അടിച്ചു. എന്നിട്ട് ഞങ്ങള്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.

മോള്‍ ഉറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആരുമറിയാതെ അമ്മയോട് ഈ വിവരം പറഞ്ഞു. അമ്മക്ക്