Chapter Title : അറിയാതെയാണെങ്കിലും [അപ്പന് മേനോന്]
ഇരുപത്തിനാലാം വയസ്സില് എന്റെ വിവാഹം നടത്തി തന്നു. എന്നെ യാത്രയാക്കുമ്പോള്, എന്റെ അച്ചന് എന്റെ തലയില് തൊട്ട് അനുഗ്രഹിച്ച് പറഞ്ഞത് ഇപ്പോഴും ഞാന് ഓര്ക്കുന്നു വീട്ടില് ചെന്ന് കയറുന്ന പെണ്ണിന്റെ പെരുമാറ്റത്തെ ആശ്രയിച്ചായിരിക്കും ആ വീട്ടിലെ സമാധാനവും, ഐശ്വര്യവും.
അത് എന്റെ മോളായി ഒരിക്കലും തല്ലി കെടുത്തരുത്. വിവാഹ ജീവതത്തില്, ഭാര്യയും, ഭര്ത്താവും, തമ്മില് പല കാര്യത്തിലും അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങള് ഉണ്ടാകാം. പ്രത്യേകിച്ച്, ഭര്ത്താവ് ഭാര്യയേക്കാളും, വിദ്യാഭ്യാസം കുറഞ്ഞിരുന്നാല്. എന്റെ മോള്, അതൊക്കെ എപ്പോഴും ഓര്ത്ത് പെരുമാറണം. പിന്നെ അവിടെയുള്ള പെണ്ണുങ്ങള് (അജയന്റെ ചേട്ടന്മാരുടെ ഭാര്യമാര്) നിനക്കുമുന്പേ അവിടെ വന്നവരാണ്്. അവര് തമ്മില് ഒരു വഴക്കും ഇതുവരെയുണ്ടായിട്ടില്ലാ എന്നാണ്് കാരണവരുടെ സംസാരത്തില് നിന്നും എനിക്ക് തോന്നിയത്. അത് കൊണ്ട്, നീ സൂക്ഷിച്ചും, കണ്ടും വേണം അവിടെ കഴിയാന്.
അന്ന് ഇന്നത്തെ പോലെ മൊബൈല് ഫോണ് ഒന്നുമില്ലാത്തതുകൊണ്ട്, കല്യാണ നിശ്ചയത്തിനു കണ്ട അജയേട്ടനെ ഞാന് പിന്നെ കാണുന്നത് വിവാഹത്തിന്റെ അന്നാണ്്. ഇന്നത്തെ കാലത്താണെങ്കില്, വിവാഹം നിശ്ചയം കഴിഞ്ഞാല് അന്ന് തൊട്ട് പിന്നെ മൊബൈലില് കൂടെയുള്ള സംസാരമാണ്്. തീര്ച്ചയായും അത് വിവാഹം കഴിക്കാന് പോകുന്ന ആണ്കുട്ടിക്കും, പെണ്കുട്ടിക്കും അവരുടെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങള് ഒരു പരിധി വരെ പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാന് പറ്റും.
ഇനി എന്റെ ഭര്ത്താവിന്റെ വീട്ടുകാരെ കുറിച്ച് രണ്ട് വാക്ക്. പേരുകേട്ടനായര് തടവാടും കുഴിച്ച് മൂടാന് ഉള്ള സ്വത്തും. എല്ലാവരും കേമന്മാര്. എന്റെ വീടും അജയേട്ടന്റെ വീടും തമ്മില് താരതമ്യം ചെയ്താല്, അജയന് ചേട്ടന്റെ വീട് എനിക്ക് ഒരു കൊട്ടാരമായിട്ടാണ്് തോന്നിയത്. ഏഴെട്ട് ബെഡ്റൂമുള്ള ഒരു കൂറ്റന് വീട്. പഴയ നാലുകെട്ടാണെന്ന്
💬 Comments
View all comments