Chapter Title : അറിയാതെയാണെങ്കിലും [അപ്പന്‍ മേനോന്‍]

5 ലാര്‍ജ്. അതുകഴിഞ്ഞാല്‍ ഭക്ഷണം. അതും അഞ്ച് ചപ്പാത്തി. അതില്‍ കൂടുതല്‍ കഴിക്കില്ല. പിന്നെ സു നിദ്ര. കിടപ്പറയില്‍ കാരണവര്‍ കയറിയാല്‍ പിന്നെ ആരും ശല്യപ്പെടുത്താന്‍ ചെല്ലരുത്. ചെന്നാല്‍, അദ്ദേഹം ദേഷ്യപ്പെടും.

ഞങ്ങളുടെ കല്യാണത്തിനു കാരണവരുടെ എല്ലാ മക്കളും കുട്ടികളുമൊത്ത് കുടു:ബമായി വന്നെങ്കിലും, ആദ്യ രാതിയില്‍, എന്റെ കൈയ്യില്‍ ഒരു ഗ്ലാസ് പാലും തന്ന് എന്നെ മണിയറയിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയത് പ്രൊഫസ്സറുടെ ഭാര്യ നളിനി ചേച്ചിയും, നാത്തുന്‍ വീണയുമായിരുന്നു. എന്നെ മണിയറയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ട്, ഹാവ് എ നൈസ് ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവര്‍ വാതില്‍ അടച്ചു. ഞാനാണെങ്കില്‍, നാണം കൊണ്ട്, എന്താ ചെയ്യുക എന്ന് അറിയാതെ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. ഒടുവില്‍ അജയന്‍ ചേട്ടന്‍, എന്റെ അടുത്ത് വന്ന്, എന്റെ കൈ പിടിച്ച് കട്ടിലില്‍ കൊണ്ട് ഇരുത്തി. ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്നെ എന്റെ കൈയ്യിലിരുന്ന പാല്‍ ഗ്ലാസ്സ് അദ്ദേഹത്തിനു നീട്ടി. അദ്ദേഹം പകുതി കുടിച്ച് ബാക്കി എനിക്ക് നീട്ടി. ആരെങ്കിലും കുടിച്ചതിന്റെ ബാക്കി കുടിക്കാന്‍ എന്റെ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ലെങ്കിലും, അച്ചന്‍ പറഞ്ഞത് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ പിന്നെ ഞാന്‍ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല. എനിക്ക് നീട്ടിയ ഗ്ലാസ്സിലെ ബാക്കി പാല്‍ ഞാന്‍ കുടിച്ചു.

അമ്മുമ്മ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട്, എന്റെ പൂറ്റിലെ രോമവും, കക്ഷത്തിലെ രോമവും, വിവാഹ തലേന്ന് തന്നെ ഞാന്‍ വടിച്ചിരുന്നു. ചേട്ടന്‍ തന്നെ എന്റെ സാരി തോളത്തുനിന്നും താഴെയിട്ടു. പിന്നെ ചെറിയ തോതില്‍ ഒന്ന് കെട്ടിപിടിച്ച് എന്റെ കവിളില്‍ ഒരു മുത്തം. സന്തോഷത്തോടെ ആ മുത്തം സ്വീകരിച്ച ഞാനും തിരിച്ച് അജയേട്ടന്റെ കവിളിലും കൊടുത്തു ഒരു ഉമ്മ. പിന്നെ പരസ്പരം