Chapter Title : അരൂപി [ചാണക്യൻ]

കണ്ണുകൾ ആദ്യം പതിഞ്ഞത്.

പെട്ടെന്ന് സ്വബോധം വന്നതും അവൻ കണ്ണുകൾ മാറ്റി.

പക്ഷെ ആ കണ്ണുകൾ ചെന്നെത്തിയത് ശ്രീയുടെ കൈകൾ ചലിക്കുന്നതിനനുസരിച്ചു തുള്ളി കളിക്കുന്ന നെഞ്ചിലെ മുഴുത്ത ഗോളങ്ങളിലേക്കായിരുന്നു.

അതും കൂടി കണ്ടതോടെ അരുൺ സംയമനത്തോടെ പിടിച്ചു നിന്നു.

നീണ്ടു കിടക്കുന്ന കേശഭാരം കഷ്ടപ്പെട്ട് തുവാർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന തന്റെ പത്നിയെ കണ്ട് സഹതാപത്തോടെ അരുൺ അങ്ങോട്ടേക്ക് എണീറ്റു നടന്നു.

അരുൺ വരുന്നത് കണ്ട് ചിരിയോടെ ശ്രീക്കുട്ടി എന്താണെന്ന് കാര്യം തിരക്കി.

അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ബലമായി ടവൽ വാങ്ങിയ ശേഷം അരുൺ ശ്രദ്ധയോടെ ആ മുടിയിഴകൾ ഉണക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ശ്രീക്കുട്ടി ഒരു ചിരിയോടെ അവനെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി.

അത് കണ്ടതും അരുൺ അവളെ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു.

ടവലിനിടയിൽ വച്ചു മുടി ശെരിക്കും തുവർത്തിയ ശേഷം അരുൺ ടവൽ ബെഡിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു

അതിനു ശേഷം ശ്രീയുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചു നെഞ്ചോട് ചേർത്തു.

ആ ഒരു നീക്കം അപ്രതീക്ഷിതമായി ഉണ്ടായതും ഞെട്ടിത്തരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അരുണിനെ തന്നെ നോക്കി.

അരുണിന്റെ കണ്ണുകളിൽ മാറി മറിയുന്ന പ്രണയത്തിന്റെയും കാമത്തിന്റെയും ലാഞ്ഛനകൾ ശ്രീക്കുട്ടി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഭയം മാഞ്ഞു പോയി അവളിലും നാണം ഉടലെടുത്തു.

അരുണിന്റെ ഇടുപ്പിലുള്ള സ്പർശനം അവളുടെ ഓരോ രോമകൂപങ്ങളെയും തൊട്ടുണർത്തി.

അരുണിന്റെ പ്രേമാദ്രമായ നോട്ടം ശ്രീയിലേക്കും കാമത്തിന്റെ തിരി കൊളുത്തി.

അവളുടെ പൂമേനിയുടെ ഇളം ചൂടും വിറയ്ക്കുന്ന അധരങ്ങളും അരുണിനെ കാന്തത്തെ പോലെ ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അവളിൽ നിന്നും ഉണർന്ന സ്ത്രൈണ ഗന്ധം അവനെ മത്തു പിടിപ്പിച്ച.

കാമം എന്ന വികാരം അവന്റെ സിരകളിലൂടെ ഒഴുകിക്കൊണ്ട് രക്തയോട്ടം കൂട്ടിയതും  മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ അവൻ ശ്രീയിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു.

അവന്റെ ഭാവം തിരിച്ചറിഞ്ഞതും അനുവാദമെന്ന പോലെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പയ്യെ കൂമ്പിയടഞ്ഞു.

അരുൺ തന്റെ പ്രിയതമയിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആ ചുവന്ന അധരങ്ങളെ മെല്ലെ നനഞ്ഞെടുത്തു.

ശ്രീയിൽ ഒരു ഞെട്ടലുണ്ടായത് അരുൺ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അവൻ അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു.

അവന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ അവൾ ചേർന്ന് നിന്നു.

അരുൺ പയ്യെ അവളുടെ മേൽച്ചുണ്ടിനെ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ടു പയ്യെ കീഴ്പ്പെടുത്തി.

അതിനു