Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 10 [കബനീനാഥ്]

അജയ് ഊഞ്ഞാലിലിരുന്നു തന്നെ പറഞ്ഞു……

"എനിക്കുറങ്ങണം… …. "

അതായിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി…

" പോയിക്കിടന്നോ… …. "

അജയ് പറഞ്ഞു……

"ഇങ്ങോട്ടെഴുന്നേറ്റു വാടാ… "

പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞു..

തെല്ലൊരാലോചനയോടെ ഊഞ്ഞാലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു…

ടീപ്പോയ് കാലു കൊണ്ടു തട്ടി, പഴയ സ്ഥലത്തേക്കിട്ട് അവൻ ഇടനാഴിയിലേക്ക് ചെന്നു…

അവൻ ചെന്നതും അഭിരാമി അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി…

"എന്താ മാഡം… വല്ലതും തരാനാണോ…? "

പിന്നാലെ മുറിയിൽ കയറി അജയ് ചോദിച്ചു……

" തരാനാണ് വന്നത് … വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട… "

അവൾ ഷാളെടുത്ത് അവനു നേരെ ഇട്ടു കൊടുത്തു……

" വാതിലടക്കടാ… …. "

അജയ് അതനുസരിച്ചു..

" എന്റെ വാക്ക് ഞാൻ മാറില്ല…… "

അവനെ നോക്കി അവൾ വശ്യമായി ചിരിച്ചു…

ആ ചിരിയുടെ മനോഹാരിതയിൽ അവന്റെ മനസ്സൊന്നു പൂത്തു…

" ഒറ്റത്തവണ… ഒറ്റത്തവണ മാത്രം…… "

പറഞ്ഞിട്ട് അഭിരാമി കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു……

അവന്റെ ഹൃദയം അതിദ്രുതം ഇടിച്ചു തുടങ്ങി..

മുറിയിലെ ധവളപ്രകാശത്തിൽ അമ്മയുടെ കണങ്കാലും സുവർണ്ണ രോമങ്ങളും മിന്നുന്നത് അവൻ കണ്ടു..

" എന്നെ തൊടരുത്… തൊട്ടാൽ ഞാൻ അപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു പോകും…… ഓക്കേ… ? "

അവൾ മുന്നറിയിപ്പു നൽകി …

" ഓക്കെ… …. "

അവൻ ബുദ്ധിമാന്ദ്യം ബാധിച്ചവനേപ്പോലെ പറഞ്ഞു……

" അതെടുത്ത് കെട്ട് … "

അവൾ ശിരസ്സുമാത്രം ചെരിച്ചു പറഞ്ഞു …

അജയ് അവൾക്കടുക്കലേക്ക് ചെന്നു..

കയ്യിലിരുന്ന ഷാളെടുത്ത് അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകൾ മൂടി, തലയ്ക്കു പിന്നിൽ ബന്ധിച്ചു …

" ഇതെന്തിനാ അമ്മാ……….?"

അവൻ ചോദിച്ചു…

" നിനക്കില്ലാത്ത ഒന്ന് എനിക്കുണ്ട്… "

അവൾ ചിരിച്ചു…

" പറഞ്ഞത് ഓർമ്മ വേണം… തൊടരുത്… "

അവൾ തിരിഞ്ഞു കട്ടിലിൽ കുറുകെ കിടന്ന് പറഞ്ഞു..

"ഇല്ലമ്മാ……. "

ഒരു തലയിണ എടുത്ത് അവൾ തന്റെ ശിരസ്സിനു കീഴെ വെച്ചു…

ഭിത്തിയിൽ തല ചാരി , മുൻഭാഗം അവനു ദർശിക്കാൻ പാകത്തിനായിരുന്നു അവളുടെ കിടപ്പ് ….

ഒരു കാൽ നിവർത്തിയും , മറ്റേക്കാൽ മടക്കിയും അവൾ കിടക്കുന്നതു കണ്ട് അജയ്