Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 10 [കബനീനാഥ്]

പെരുവിരലും ചൂണ്ടുവിരലും കൂടി അവൻ കൃസരി മദജലത്താൽ ഞെരടുമ്പോൾ അവളുടെ നടുഭാഗം ഒന്നുയർന്നു…

തന്റെ വിരലിൽ ചൂടുപറ്റിയത് അവനറിഞ്ഞു…

ഒരു ചെറിയ രതിമൂർച്ഛ അവൾക്ക് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു… ….

അജയ് പതിയെ വിരലുകൾ പിൻവലിച്ചു… ….

"പോയോ… ?"

അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ഒന്നു വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു……

അവനെ വേദനിപ്പിക്കാൻ തക്ക ഒരു നുള്ള് പുറത്തു കൊടുത്തതു മാത്രമായിരുന്നു മറുപടി……

വാടിയ തണ്ടു പോലെ കിടക്കുന്ന അഭിരാമിയെ അവൻ നേരെയാക്കി തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു…….

അഭിരാമിയെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

"അമ്മാ………. "

വികാരഭരിതമായിരുന്നു അവന്റെ സ്വരം …

അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി കുറച്ചു  നേരം അവൾ അള്ളിപ്പിടിച്ചിരുന്നു ..

അജയ് അവളുടെ ചുമലുകളിലും മുടിയിഴകളിലും തലോടുകയും മൂർദ്ധാവിൽ ഉമ്മ വെക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു..

" പറയെടാ……. "

കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് അവൾ പറഞ്ഞു……

"ആരെ ഓർത്താണ് ചെയ്യാറ്……. ? "

ചോദ്യം കേട്ടതും അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും മുഖമെടുത്തു..

അവനെ അവൾ രൂക്ഷമായി നോക്കി……

ഊഞ്ഞാലിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി , അവൾ അവന്റെ മുൻപിൽ നിന്ന് വസ്ത്രം നേരെയാക്കി..

അവനെ ഒന്നുകൂടി നോക്കിയ ശേഷം ഒരക്ഷരം ഉരിയാടാതെ അവൾ പിന്തിരിഞ്ഞു നടന്നു…

അവന് ചെറിയ വിഷമം തോന്നി…

ചോദിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല… !

പുരുഷൻമാർക്ക് അത്തരം ചോദ്യങ്ങൾ പ്രശ്നമാകാറില്ല…… സ്ത്രീകൾ ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളെ അവരുടെ സ്വകാര്യതയിലേക്കുള്ള കടന്നുകയറ്റമായാണ് പൊതുവേ കാണാറുള്ളത്….

മഴ , ശക്തിപ്രാപിക്കാതെ പെയ്തൊഴിഞ്ഞു……

മഴ പെയ്യുന്നത് കാണാൻ വന്നിരുന്ന അജയ്, മഴ പെയ്യാത്ത മനോവിഷമത്തിലും അമ്മയുടെ പിണക്കത്തിലും കുറച്ചു നേരം വിഷണ്ണനായി ഇരുന്നു..

അല്പ സമയത്തിനുള്ളിൽ അമ്മ വരും… അല്ലെങ്കിൽ പിണക്കം മാറും…

പക്ഷേ.. മഴ അങ്ങനെയല്ല…

അജയ് ഉള്ളിൽ ചെറുതായി ചിരിച്ചു ..

അവന്റെ പ്രതീക്ഷ, അല്ലെങ്കിൽ അനുമാനം ശരിയായിരുന്നു …

മഴ പെയ്തതേയില്ല… !

ഇടനാഴിയിൽ ഒരു നിഴൽ വീണതറിഞ്ഞ് അജയ് നോക്കി… ….

അമ്മ… ….!

വസ്ത്രം മാറിയിട്ടുണ്ട്…

വയലറ്റ് നിറത്തിലുള്ള ഒരു ടോപ്പാണ് വേഷം… ഷാൾ തലവഴി മൂടിയിട്ടുണ്ട്……

"ഡ്രസ്സ് മാറാൻ പോയതായിരുന്നോ … ? ഞാൻ കരുതി പിണങ്ങിപ്പോയതായിരിക്കുമെന്ന്… "