Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 11 [കബനീനാഥ്]

സത്യമാണെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു…

"കണ്ണാ……….."

അമ്മയുടെ സ്വരം മാറിയത് അവനറിഞ്ഞു…

" ങ്ഹും… …. "

" സംതിംഗ് ഫിയർ കണ്ണാ …."

" ഡോണ്ട് വറി അമ്മാ…"

പറഞ്ഞെങ്കിലും അജയ് അവളെ തൊടാൻ ശ്രമിച്ചില്ല……

"നമ്മളൊഴികെ നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ളവരെല്ലാം ശത്രുക്കൾ… വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയാണത്…… "

ഇരുളിലേക്ക് നോക്കി അഭിരാമി നെടുവീർപ്പിട്ടു……

" യുദ്ധം ചെയ്യാൻ എളുപ്പം അതല്ലേ അമ്മാ…… എവിടെ അടിച്ചാലും കൊള്ളുന്നത് അവർക്കിട്ടല്ലേ… ?"

അജയ് അവളുടെ മനസ്സിന്റെ ഭാരം ലഘൂകരിക്കാൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…

അഭിരാമി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല……

" അമ്മ ഒന്നും ആലോചിച്ച് വിഷമിക്കണ്ട… നമുക്ക് കേസുമായി മുന്നോട്ടു പോകാം… അല്ലാതെ വഴിയില്ല… "

അവളതിനും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല…

അജയ് തിരിഞ്ഞു……

ആ നിമിഷം അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു പിടുത്തം വീണു……

" കുറച്ചു കഴിയട്ടെ…"

അവളുടെ സ്വരം പതിഞ്ഞിരുന്നു……

അഭിരാമി അവനെ വലിച്ച് തന്റെ പിന്നിലേക്ക് നിർത്തി……

അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് , ശിരസ്സ് മാത്രം ചായ്ച്ച് അവൾ നിന്നു…

" സങ്കടങ്ങൾ വരുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ ചാഞ്ഞു കിടക്കാൻ ഒരു നെഞ്ചകം കിട്ടണം… "

അജയ് എന്നിട്ടും അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചില്ല…

" നിനക്ക് മടുത്തു അല്ലേ……….?"

അവളുടെ ചോദ്യം വന്നു…

"അങ്ങനെ തോന്നുന്നുണ്ടോ അമ്മയ്ക്ക്… ? "

അജയ് ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും അവളുടെ മാറിൽ പിണച്ചു ചുറ്റി ചോദിച്ചു……

" ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നില്ല… ….,"

അവൾ മൃദുവായി ചിരിച്ചു……

" സങ്കടം വരുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ വന്ന് കിടക്കണം…… അല്ലാതെ വാതിലടച്ച് കരയുകയല്ല വേണ്ടത്.. "

" നിനക്ക് വിഷമമായി,അല്ലേ… ? "

"