Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 11 [കബനീനാഥ്]

" ങ്ങും……."

അവൻ മൂളി… ….

"എല്ലാ ഇഷ്ടവും പോയി…… അല്ലേ… ?"

നൊമ്പരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു……

അജയ് മറുപടിയായി അവളുടെ കക്ഷങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കയ്യിട്ട് ചേർത്തു പിടിച്ചു…

"അതും പറഞ്ഞ്, എന്നും കളിയാക്കുമായിരുന്നു…… കറുത്ത മറുക് കണ്ട് കണ്ട് വികാരമെന്നത് , ഇല്ലാതായീന്നു വരെ……............"

അഭിരാമി തേങ്ങി… ….

ഇന്നലെ, അമ്മ ടോപ്പ് അടിവയറിനു താഴെ ചുരുട്ടി വെച്ചത് അജയ് ഓർത്തു…

" അമ്മാ……......"

പ്രണയം നിറഞ്ഞൊഴുകി അവൻ വിളിച്ചു…

കൈത്തലം കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം തന്റെ നേരെയാക്കി…

അവൾ പതിയെ മിഴികൾ തുറന്നു…

"ഐ ഹാവ് നെവർ സീൻ സെയിം ബ്യൂട്ടി ദിസ് പ്ലാനറ്റ്… …."

കണ്ണീരിൽ അഭിരാമി ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു……

" പോടാ…… "

അജയ് അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ഒന്ന് ഉറുഞ്ചി വിട്ടു……

" ചിലരങ്ങനാ… സത്യം പറഞ്ഞാലും വിശ്വസിക്കില്ല… ….,"

" ഞാൻ സുന്ദരിയാ… ….?"

അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് വീണ്ടുമത് കേൾക്കാനായി അവൻ ചോദിച്ചു…

" യാ… വട്ടവടയേക്കാൾ, കാന്തല്ലൂരിനേക്കാൾ, ഇപ്പോഴിതാ തൃശ്ശൂരിനേക്കാൾ സുന്ദരി……. "

അവൻ ചിരിച്ചു…

" മറുകോ… ?"

അവളും ചിരിച്ചു..

"ചന്ദ്രനിൽ കറുത്ത പാടുകൾ നമ്മൾ കാണാറില്ലേ… എന്നു വെച്ച് ചന്ദ്രനെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവരോ നിലാവ് ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവരോ ഉണ്ടോ അമ്മാ…… ?"

അജയ് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ മാറി, മാറി ഉമ്മ വെച്ചു…

"കണ്ണൻ കവിയാ……….?"

കുസൃതിയോടെ അവൾ തിരക്കി…

" പെണ്ണിനെ സുന്ദരിയാക്കുന്നത് അവന്റെ പുരുഷനാണ്…… അതു പോലെ അവനെ കവിയാക്കുന്നതും കലാപകാരനാക്കുന്നതും അവന്റെ പെണ്ണാണ്… ".

അജയ് മന്ദഹസിച്ചു…

അത് മറുത്തു പറയുവാൻ അവൾക്ക്