Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 13 [കബനീനാഥ്] [Climax]

മദിച്ചു നടന്ന ദിനരാത്രങ്ങളിൽ, എന്നോ മറന്നു പോയ പ്രപഞ്ച ശക്തിയെ അയാൾ അറിയാതെ വിളിച്ചു പോയി…

ഹാളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വീഴുന്ന വെളിച്ചം മാത്രം മുറ്റത്തേക്ക് പാളി വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

സ്റ്റെപ്പിറങ്ങാൻ, ഇരുട്ടുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ അര നിമിഷം അയാൾക്ക് വേണ്ടി വന്നു…

“” രായാ……. വേ………. ഞാം മരിക്ക്യോ………. “

മരണം തളർത്തിത്തുടങ്ങുന്ന ട്രീസയുടെ തണുത്ത സ്വരം കേട്ടതും രാജീവ് മിന്നലടിച്ചതു പോലെ വിറച്ചു……

ഒന്നുറക്കെ അലറിക്കരയാൻ അയാൾ കൊതിച്ചു… ….

“” ഇല്ല മോളേ…….....".

അവളെ പൂണ്ടടക്കം പിടിച്ച് അയാൾ വാരിപ്പിടിച്ച് ചുംബിച്ചു…

തന്റെ പുറത്തേക്ക്  വീണു പരക്കുന്നത് ട്രീസയുടെ ചോരയാണെന്ന നടുക്കത്തോടെ, കാറിന്റെ പിൻ വാതിൽ വലിച്ചു തുറന്ന് രാജീവ് അവളെ അകത്തേക്കിരുത്തി……

ഇരുട്ട് അയാളെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

കാറിന് ഓടി വലം വെച്ച് , ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിന്റെ ഡോർ തുറക്കാനാഞ്ഞ രാജീവ് തലയ്ക്കടിയേറ്റ് കാറിനു മുകളിലേക്ക് വീണു…

“” ഹമ്മേ…......”

ബോണറ്റിനു മുകളിലൂടെ അയാളുടെ മുഖത്തിരുന്ന ഗ്ലാസ്സ് , തെന്നിയിറങ്ങി ഇന്റർലോക്കിനു മുകളിലേക്ക് വീണു…

അടി എവിടുന്നാണെന്നോ, ആരാണെന്നോ മനസ്സിലാകാതെ, തലയ്ക്കകത്തെ പെരുപ്പു മാറാതെ, രാജീവ് കാറിൽ കൈ കുത്തി പതിയെ തിരിഞ്ഞു..

ഇന്റർലോക്ക് ബ്രിക്സ് പിടിച്ച ഒരു കൈയ്യാണ് രാജീവ് ആദ്യം കണ്ടത്…

തുറന്ന വാതിലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് പരന്ന വെളിച്ചത്തിലേക്ക് , പിന്നാലെ തീ പിടിച്ച ഒരു മുഖം വന്നു…

വിനയചന്ദ്രൻ….....!

കണ്ണു ചിമ്മി രാജീവ് ഒന്നുകൂടി അയാളെ നോക്കി… ….

ഇരുട്ടിൽ പ്രേതം പോലെ നിൽക്കുന്നത് വിനയചന്ദ്രൻ നിൽക്കുന്നു…

“” എങ്ങോട്ടാ രാജീവേ ധൃതിയിൽ……….?””

ചോദ്യത്തോടെ വിനയചന്ദ്രൻ മുന്നോട്ട്‌ ഒരടി