Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 3 [കബനീനാഥ്]

നീ തമാശ പറഞ്ഞതാ..?"

തെല്ലൊരു വിഷമം അമ്മയുടെ സ്വരത്തിൽ കലർന്നത് അജയ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു …

" പിന്നല്ലാതെ…"

അജയ് മലർന്നു,അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…….

അവളുടെ മുഖത്തെ വിഷാദ ഭാവം കണ്ട് അവന് ചിരി വന്നു……

" ഈ അമ്മ ആളൊരു തൊട്ടാവാടിയാ…"

അഭിരാമി ഒരു വിളറിയ ചിരി ചിരിച്ചു …

" ഫീൽ ചെയ്തല്ലേ… "

"എന്തിന്…….? "

അഭിരാമി മുഖഭാവം മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചത് പരാജയപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്……

അജയ് അത് മനസ്സിലാക്കി..

തന്റെ പെരുമാറ്റങ്ങളും കളിചിരികളും തമാശകളും അമ്മ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അതു പോലെ തന്നെ തന്റെ ദേഷ്യവും ശകാരങ്ങളും കളിയാക്കലുകളും അമ്മയുടെ മാനസികാവസ്ഥയെ തന്നെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകമാണെന്നും അജയ് തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു …

പാറയിൽ കൈ കുത്തി അവൻ എഴുന്നേറ്റു..

അവൾക്കരികിലേക്ക് അവൻ ചേർന്നിരുന്നു..

"അമ്മയ്ക്ക് ഫീൽ ചെയ്തു, എന്നത് എനിക്ക് ഫീലായി… …."

"അങ്ങനെയൊന്നുമില്ലടാ … "

അമ്മ പറഞ്ഞത് നൂറ്റിയൊന്നു ശതമാനം നുണയാണെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു……

മലമടക്കുകളിലേക്ക് സൂര്യൻ താണു തുടങ്ങി ..

ചെഞ്ചായം കോരിയൊഴിച്ചതു പോലെ ആകാശച്ചെരിവു കാണപ്പെട്ടു………

നിശബ്ദമായ നിമിഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി……

" വട്ടവട സുന്ദരിയാണ്… പക്ഷേ അതിലേറെ സുന്ദരി എന്റെ അമ്മ അഭിരാമിയാണ്……. "

നിശബ്ദതയിൽ അശരീരി പോലെ അജയ് യുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അഭിരാമി മുഖം ചെരിച്ചു …

ശോണിമയുടെ ഒരൊളി അഭിരാമിയുടെ മുഖത്തവൻ കണ്ടു…

"സത്യം……. "

നറു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി അവൻ കണ്ണിറുക്കി…….

"പോടാ… …. "

പഴയ അഭിരാമിയുടെ സ്വരം അജയ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു..

മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ അജയ് അവളെ തന്റെ മടിയിലേക്ക് ചായ്ച്ചു…

ഒരു എതിർപ്പും കൂടാതെ അഭിരാമി അവന്റെ മടിയിലേക്ക് കിടന്ന് മേഘങ്ങളെ നോക്കി…

മലകളെ തഴുകി വന്ന ഒരു കാറ്റ് അവരെ ചുറ്റിക്കടന്നുപോയി..

കാറ്റിലുയർന്ന ടോപ്പിന്റെ അടിഭാഗം അഭിരാമി താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചു …

കാറ്റേറ്റു പറന്ന അവളുടെ മുടിയിഴകൾ ചെവിക്കു പിന്നിലേക്കായി അജയ് പതിയെ മാടി വെച്ചു……

ചെവിയിൽ നിന്നും കൈത്തലം പതിയെ നിരക്കി അജയ് അവളുടെ കവിളിൽ പതിയെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു……

"ഹി യീസ് ഫൂൾ… "

മലഞ്ചെരുവിലേക്ക് മറഞ്ഞിറങ്ങുന്ന സൂര്യനെ നോക്കി അജയ് പിറുപിറുത്തു…

അവൻ