Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 4 [കബനീനാഥ്]

എനിക്കാകെയുള്ളത് നീ മാത്രമാണ്…… നീ എവിടെയും ചെന്ന് ചാടില്ലെന്ന് എനിക്ക് വാക്ക് താ… "

അജയ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

ഭയവും പരിഭ്രമവും അമ്മയുടെ മിഴികളിൽ ഫണം വിടർത്തിയാടുന്നത് അവൻ കണ്ടു.

" ഞാനെവിടെ പോകാനാണമ്മാ……… "

"അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല , വാക്കു താ… "

അവൾ ചെരിഞ്ഞ ശേഷം അവനു നേരെ വലം കൈ നീട്ടി …

മടിയൊന്നും കൂടാതെ അജയ് വലം കൈ അവളുടെ മുകളിലൂടെ ഉയർത്തി, അവളുടെ കൈ വെള്ളയിൽ ചേർത്തു.

"എന്താ സത്യപ്രതിജ്ഞ… ?"

അവൻ ചെറിയ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു…

" ഞാൻ പറഞ്ഞത് തന്നെ……. "

അവളും ചിരിച്ചു……

"അതെന്താണെന്ന് പറ……. ?"

അവളൊരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു.

"നീ എടുത്തു ചാടി ഒന്നും പ്രവർത്തിക്കില്ല , എന്ന് വാക്ക് താ… "

അജയ് അവൾ പറഞ്ഞത് ആവർത്തിച്ച ശേഷം ,അവളുടെ കയ്യിലടിച്ച് സത്യം ചെയ്തു …

"നല്ല കുട്ടി… …. "

അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണ്ടും കിടന്നു……

സത്യം ചെയ്തു പിൻവലിച്ച കൈ യാദൃശ്ചികമായി കമിഴ്ന്ന് കിടക്കുന്ന അവളുടെ നിതംബത്തിനു മുകളിലേക്കാണ് വീണത് …

ഇടംകൈ എടുത്ത് അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ അവൻ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു ..

"അജൂ……. "

മൃദുവായി അവൾ വിളിച്ചു……

"എന്താമ്മാ……… ?"

"അവരു വന്ന് കൊന്നോട്ടെടാ… എന്നാലും നീ എന്നെ വിട്ടു പോകരുത്… "

അവളുടെ സ്വരം ചിലമ്പിച്ചിരുന്നു…

"അങ്ങനെയൊന്നും പറയല്ലേമ്മാ… അങ്ങനെ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല… "

അവളെ പറഞ്ഞാശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ നിതംബങ്ങളിൽ മൃദുവായി തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു …

"നിനക്ക് പേടിയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞതോ..?