Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 7 [കബനീനാഥ്]

" ഇതും സ്ത്രീകളുടെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്.."

"എന്ത്… ?"

അവൾ ചോദിച്ചു..

" ഒളിഞ്ഞു നോട്ടം……"

"അതിന് നിനക്ക് എത്ര സ്ത്രീകളെ അറിയാം…?"

അവൾ അവന്റെ ചുമലിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്തി……

"എന്തിനാ അധികം ….? ഒരെണ്ണം പോരേ… ?"

"അതിന് നീയും എന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലല്ലോ … "

അവളുടെ സ്വരത്തിൽ ചെറിയ നനവുണ്ടായിരുന്നു..

" ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടല്ലോ…… "

" അത് വെറുതെ പറയുന്നതാ… "

"അങ്ങനെയെങ്കിൽ അങ്ങനെ… "

അജയ് കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു..

അവളും പതിയെ അവനരികിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

അജയ് കയ്യെടുത്ത് അവളെ ചുറ്റി…

" എനിക്കറിയാം ഈ മനസ്സ് …"

"ചുമ്മാതല്ലേടാ… "

"സത്യമായിട്ടും… …. "

അവന്റെ സ്വരം രാഗാർദ്രമായി..

" എന്നിട്ടാണോ എന്നെയിങ്ങനെ…… ?"

"ഇനിയും ഒരപകടത്തിൽച്ചെന്ന് ചാടണ്ട എന്ന് കരുതിയല്ലേ അമ്മാ ഞാനിങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്……? "

അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് നിരങ്ങിക്കയറി…

അവൻ തുടർന്നു…

"അല്ലാതെ സ്നേഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ… ?"

അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് തിളങ്ങി…

"സത്യമായിട്ടും… ?"

അവൾ എടുത്തു ചോദിച്ചു……

" സത്യമായിട്ടും………. "

അവളെ ഒന്ന് മുറുക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു……

അവന്റെ , വളർച്ചയുള്ള താടിരോമങ്ങളിൽ അവൾ കവിളുരസി……

അവൻ മുഖം ചെരിച്ചപ്പോൾ ചുണ്ടുകൾ ചുണ്ടുകളിലൊന്ന് ഉരസിപ്പോയി…

ഒരു വിറയൽ അമ്മയിലവനറിഞ്ഞു…

" യു…… വാണ്ട്… ?"

അല്പം വിറയലോടെ അവൾ ചോദിച്ചു……

അവൻ ശിരസ്സിളക്കി…

അവൾ അവന്റെ ചെവിയിലേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു……

" വട്ടവട ഇറങ്ങിയാൽ ഈ കാര്യം മറന്നേക്കണം… "

" അതു കഴിഞ്ഞ്… ….?"

അവൻ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു…

" നോ… " അവൾ