Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 7 [കബനീനാഥ്]

ചാഞ്ഞ നിമിഷം, അവന്റെ വികാര പരിസമാപ്തിയും അവളറിഞ്ഞു…

നിമിഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി… ….

വട്ടവടയ്ക്കു മുകളിൽ സൂര്യൻ ചാഞ്ഞു തുടങ്ങി…

നിഷിദ്ധ രതിയിൽ ഇരുവരും മയങ്ങിപ്പോയിരുന്നു……

അവളുടെ മാറിൽ തന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ മുഖം…

അവളവനെ അണച്ചുപിടിച്ചിരുന്നു…

അജയ് ഉണർന്ന്, അവളുടെ മുഖത്തു നോക്കാതെ ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി…

അവൻ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ അവനു മുഖം കൊടുക്കാതെ അവളും കയറി…

അജയ് ചായയിട്ടു …

കിടക്കയിലിരുന്ന് ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകൾ ഒന്നിടഞ്ഞു…

ഇരുവരും ഒന്നിച്ച് മുഖം താഴ്ത്തിപ്പോയി…….

പിന്നീട്, ഉയർത്തിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു……

ചായ, വിക്കി തലയിൽ കയറി അവൻ എഴുന്നേറ്റു …

പിന്നിൽ പാദസര കിലുക്കം പോലെ അവളുടെ അടക്കിയ ചിരി അവൻ കേട്ടു…

അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്ന അജയ് ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി …

ഇരുട്ട് പരന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു…

മുനിച്ചാമി വരില്ലേ എന്നൊരു സംശയം അവനുണ്ടായി……

അവൻ മയിൽവാഹനത്തിന്റെ ശബ്ദം പ്രതീക്ഷിച്ചുവെങ്കിലും അതുണ്ടായില്ല…

അയാൾ വന്നാലും വന്നില്ലെങ്കിലും നാളെ സ്ഥലം വിടണമെന്ന് അവൻ കണക്കുകൂട്ടി …

അവസാന വട്ട ഒരുക്കമെന്ന നിലയിൽ , അവൻ എല്ലാ സാധനങ്ങളും എടുത്തു വെച്ചോ എന്ന് ഒന്നുകൂടി പരിശോധിച്ചു…

അകത്ത് ലൈറ്റിടാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ ഇരുട്ടു തപ്പി അവൻ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു……

അഭിരാമി കിടക്കുക തന്നെയായിരുന്നു……

" അമ്മാ………. "

" ഉം…"

അവൾ വിളി കേട്ടു…

" അയാളിന്നിനി വരില്ലെന്നാ തോന്നുന്നത്…… "

അവൾ മിണ്ടിയില്ല..

"എന്തായാലും  നാളെ ഇവിടം വിടണം……"

അവനത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും മുൻവശത്തെ വാതിലിൽ മുട്ടുകേട്ടു …

നടുങ്ങി വിറച്ച് അഭിരാമി അവനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു…

"മിണ്ടരുത്… "

അവൻ പതിയെ പറഞ്ഞു……