Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 7 [കബനീനാഥ്]

കൈകൾ ഉയർത്തി മുടി മാടി കെട്ടിക്കൊണ്ട് അനാമിക ചോദിച്ചു……

അവളുടെ വിയർപ്പുണങ്ങാത്ത കക്ഷങ്ങളും ഷിമ്മിയുടെ നനഞ്ഞ ഭാഗങ്ങളും കാഞ്ചന കണ്ടു..

"നീ വൈകിയതിനു കാരണം…… ?"

" ഞാൻ ജിത്തുവിന്റെ കൂടെ ഒന്ന് കറങ്ങി… അതാ വൈകിയത്…… "

" വെറും കറക്കം മാത്രമോ…..?"

കാഞ്ചന പുരികമുയർത്തി…

അനാമിക അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി..

" അമ്മ കരുതും പോലെ ഒന്നുമില്ല… അമ്മയുടെയത്ര മണ്ടിയല്ല ഞാൻ…"

കാഞ്ചന ഒരക്ഷരം ഉരിയാടിയില്ല..

"ആ തൈക്കിളവൻ വന്ന് ചോരയൂറ്റിക്കുടിക്കുന്നതിലും ഭേദമാണല്ലോ… "

അനാമിക പിറുപിറുത്തു…

"എന്നിട്ടാ തൈക്കിളവനോട് വണ്ടി വാങ്ങിത്തരാൻ നീ പറയുന്നത് കേട്ടായിരുന്നല്ലോ.. "

കാഞ്ചന ചോദിച്ചു……

" അതിപ്പോ അമ്മയും അയാളെ പരമാവധി ഊറ്റുന്നുണ്ടല്ലോ… …. "

അനാമിക തിരിച്ചടിച്ചു…

മത്തൻ നട്ടാൽ കുമ്പളം മുളയ്ക്കില്ല , എന്ന പച്ചപരമാർത്ഥം സ്വജീവിതത്തിൽ നിന്ന് കാഞ്ചന അറിഞ്ഞു……

" ജിത്തുവിനെകൊണ്ട് എനിക്ക് ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്…… അമ്മയ്ക്ക് അയാളെക്കൊണ്ട് ഉള്ളതു പോലെ… അതിനപ്പുറത്തേക്ക് എനിക്ക് ഒന്നുമില്ല……"

പറഞ്ഞിട്ട് അനാമിക മുറിക്കകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി…

അതു പോലെ തന്നെ അവൾ തിരികെ വന്ന് തുടർന്നു..

" അയാളമ്മയെ മാത്രം കാണാൻ വരുന്നു , എന്നാണോ കരുതിയത്… ?

ഇപ്പോൾ പുതിയൊരു ചെറുപ്പക്കാരിയുമായിട്ടാ കറക്കം…… ജിത്തു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് , മാത്രമല്ല ഞാൻ കണ്ടിട്ടുമുണ്ട്… "

അനാമിക ഒരു തീപ്പൊരി വലിച്ചെറിഞ്ഞിട്ട് , വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ് മുറിയിലേക്ക് കയറി…

മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും തീ പിടിച്ചു കാഞ്ചന സെറ്റിയിലേക്കമർന്നു……

അനാമികയുടെ മുറിയുടെ വാതിലടഞ്ഞത് , തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെയും മോഹങ്ങളുടെയും നേർക്കാണെന്ന് കാഞ്ചന അറിഞ്ഞു..

അവൾ അപകടം മണത്തു……….

രാജീവിന്റെ കുശാഗ്ര