Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 9 [കബനീനാഥ്]

?"

അവന്റെ സ്വരവും വിറപൂണ്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു……

" എനക്ക് യേതുമേ പുരിയാത്…. ഒന്നുമേ തെരിഞ്ചിടും.. എനക്ക് എല്ലാമേ അവൻ താൻ… "

ചിരിയോടെയാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അവളുടെ സ്വരവും വിറപൂണ്ടിരുന്നു…

വനത്തിൽ വെച്ചോ , ഫാം ഹൗസിൽ വെച്ചോ സംസാരിക്കുമ്പോഴോ ചുംബിച്ചപ്പോഴോ ഇല്ലാത്ത ഒരു വിറയലും ഇളക്കവും ശരീരത്തിനുണ്ടാകുന്നത് ഇരുവരും അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

അവിടെയായിരുന്നപ്പോൾ ആരും കാണില്ല , അറിയില്ല എന്നൊരു ധൈര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു..

ഇവിടെ , ആരും ഏത് നിമിഷവും എത്തിചേരുന്ന സ്ഥലത്തായതിനാലാവാം അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു പോയി…

ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ നിന്നും ആരുമറിയാതെ മോഷ്ടിക്കുന്ന, മോഷ്ടാവിനെപ്പോലെയായിരുന്നു ഇരുവരുടെയും മനസ്സ്…

" എല്ലാമേ അവൻ താൻ… ?"

അജയ് അവളുടെ കവിളിൽ കവിളുരുമ്മി…

"ആമാടാ… ബട്ട് ഒരു പ്രചനമിറുക്ക്… "

" സൊൽ ………. "

" അവന്ക്ക് നാൻ തായേ…"

പ്രതീക്ഷിച്ചതാണെങ്കിലും ഒരു മിന്നൽ അവനിലൂടെ പാഞ്ഞു…

അതിന്റെ ഒരല അവളിലുമുണ്ടായി……

" അത് താനെടാ മുഖ്യമാന പ്രചനം…… "

അഭിരാമി ഒന്നുകൂടി അവനിലേക്ക് ചാഞ്ഞു……

അജയ് ഇടം കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം തിരിച്ചു.

പ്രണയം മാത്രം അവനാ മിഴികളിൽ കണ്ടു..

"യാര്ക്കുമേ , തെരിയാത ലൗ പണ്ണ മുടിയുമാ… ?"

അവന്റെ ചോദ്യം അവളുടെ മിഴികളിൽ നോക്കി തന്നെയായിരുന്നു…

അഭിരാമി ഉള്ളാലെ ഒന്നുലഞ്ഞു..

അവളും അവന്റെ മിഴികളിൽ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു…

" പറ……. "

അവന്റെ സ്വരം കാറ്റിനേക്കാൾ മൃദുലമായിരുന്നു……

അഭിരാമി മിഴികൾ പിൻവലിക്കാതെ അതേ നോട്ടം തുടർന്നു…

മിഴികൾ കൊരുത്തു നിന്നു… ….

ഒരു ചഞ്ചലിപ്പുമില്ലാതെ ഇരുവരും മറ്റേയാളുടെ മിഴികളിലേക്ക് മാത്രം നോക്കി കുറച്ചു നേരം ഇരുന്നു…

" ഞാൻ പറയാതെ നിനക്കെല്ലാം അറിയാമല്ലോ… "

ഒടുവിൽ നനഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു……

അജയ് ഉരിയാടിയില്ല…….

ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് അവൻ അവളുടെ മാതളയിതൾ പോലുള്ള അധരങ്ങളിലേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു..

"ജസ്റ്റ് … കിസ്സ്………. "

പ്രണയം മാത്രം വഴിഞ്ഞൊഴുകിയ സ്വരത്തിൽ അവൻ മന്ത്രിച്ചു…

ഒരു നിമിഷം അവളും മിണ്ടിയില്ല …

" ഓക്കേ… …. ബട്ട്… …."

അതും പ്രണയ മന്ത്രണമായിരുന്നു…

ആ ,