Chapter Title : അരുണ വനത്തിൻ്റെ രഹസ്യം [Vespar]

പക്ഷേ ഈ കാട് എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു."

"എനിക്കും അതേ സംശയമുണ്ട്."

രണ്ടുപേരും വീണ്ടും ചിരിച്ചു.

ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറോളം നടന്നപ്പോൾ ദൂരെയായി വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.

"അത് കേൾക്കുന്നുണ്ടോ?" മീര ചോദിച്ചു.

"വെള്ളച്ചാട്ടം?"

"പോയി നോക്കാം."

ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ വെള്ളച്ചാട്ടം അവർ കണ്ടു.

ഉയരം അധികമില്ല. പക്ഷേ മുകളിൽ നിന്ന് പതിക്കുന്ന തെളിഞ്ഞ വെള്ളം ഒരു ചെറിയ കുളത്തിലേക്ക് ഒഴുകുകയായിരുന്നു.

"വൗ സൂപ്പർ , ഐ നെവർ സീൻ എൻ അമെയ്‌സിംഗ് വ്യൂ ലൈക് ദിസ്," ആദിത്യൻ പറഞ്ഞു.
ദീർഘനടത്തത്തിന് ശേഷം രണ്ടുപേർക്കും നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു.
ആദിത്യൻ വെള്ളക്കെട്ടിന് സൈഡിലൂടെ നടന്ന് എതിർവശത്തുള്ള ഒരു പാറയിൽ കയറി നിന്നു.
മീര ബാഗ് താഴെ വെച്ചു. പിന്നെ ജാക്കറ്റ് അഴിച്ച് മടക്കി ഒരു കല്ലിന്മേൽ വച്ചു. ജാക്കറ്റിന് അടിയിൽ ചാരനിറത്തിലുള്ള ഒരു ക്രോപ്പ് ടോപ്പായിരുന്നു അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്.
ഷൂസ് അഴിച്ച ശേഷം അവൾ പതുക്കെ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

മുന്നോട്ട് കുനിഞ്ഞ് തണുത്ത വെള്ളം കൈയിലെടുത്ത് മുഖത്തേക്ക് ഒഴിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.
"ഇതാ ജീവിതം."
"നീ അഞ്ചു മിനിറ്റ് മുമ്പ് ഈ കാടിനെ കുറ്റം പറഞ്ഞ ആളല്ലേ?"
"അത് വേറെ കാര്യം."
ആദിത്യൻ ചിരിച്ചു.
ഈ സമയം അവൻ്റെ ശ്രദ്ധ പോയത് മുഴച്ച് നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുകളിലേക്കും അതിൻ്റെ ചാലിലേക്കും ആണ്
“അതേയ് ആദിത്യൻ സർ . ആവശ്യത്തിന് വെള്ളം ഇവിടെ ഉണ്ട് കൂടുതൽ നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കണ്ട” മീര ചിരിച്ചു കൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞത്
ആദിത്യൻ ഒരു ചമ്മിയ ചിരിയോടെ മുഖം തിരിച്ചു.
“അത് പിന്നെ.. ഞാൻ…”
“മതി മതി കിടന്ന് ഉരുളണ്ട, ഞാൻ അത് സീരിയസ് ആകി എടുക്കുന്നില്ല”
അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കുറച്ച് വെള്ളം എടുത്ത് കുടിച്ചു
അവനും വെള്ളം കുടിച്ച് മുഖം കഴുകി.
കുറച്ചുനേരം അവിടെ വിശ്രമിച്ച ശേഷം അവർ വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു.
വഴി കൂടുതൽ കഠിനമായി.
ചില ഭാഗങ്ങളിൽ വീണുകിടക്കുന്ന മരങ്ങൾ കയറി കടക്കേണ്ടി വന്നു. ചിലയിടങ്ങളിൽ വള്ളിച്ചെടികൾ വഴിമുടക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
സൂര്യൻ മുകളിലുണ്ടെങ്കിലും കാട്ടിനുള്ളിൽ വെളിച്ചം വളരെ കുറവായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് മീര പെട്ടെന്ന് നിന്നത്.
"ആദിത്യാ... അത് കണ്ടോ?"
അവൾ മുന്നിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
അൽപം അകലെ ഒരു മരത്തിന്റെ തണ്ടിൽ വിചിത്രമായ ഒരു അടയാളം കൊത്തിയിരുന്നു.
ഒരു വൃത്തവും അതിന്റെ നടുവിൽ ഒരു