Chapter Title : അരുന്ധതി വർമ്മ IPS 4 [ആദിത്യൻ മേനോൻ] [The Beginning]

ചെയ്യാൻ നോക്ക് സിന്ധു. അവൻ കോച്ചിംഗ് കഴിഞ്ഞ് വരാൻ സമയമായി.”

മറ്റൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ, ഫോൺ വരെ സൈലന്റാക്കി, അരുന്ധതി സ്വയം ബേക്ക് ചെയ്ത സ്ട്രോബെറി കേക്കിന്റെ അവസാന അലങ്കാരങ്ങളിലായിരുന്നു.

അരുന്ധതി വർമ്മ, IPS, ഇന്ന് കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തരായ പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരിൽ ഒരാൾ. ആ പട്ടികയിലെ ഏക വനിത. രാജഭരണം നിലനിന്നിരുന്നെങ്കിൽ, ഈ നാട് ഭരിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഇളമുറ തമ്പുരാട്ടി. തെക്കൻ തിരുവിതാംകൂർ കോവിലകത്തിന്റെ അവസാന സന്തതി. പാരമ്പര്യ സ്വത്തുകളോടോ ബിസിനസ് സാമ്രാജ്യങ്ങളോടോ യാതൊരു ആകർഷണവും അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. IPS എന്ന ഉദ്യോഗം അവൾ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തതായിരുന്നു. IAS പോലും നിരസിച്ചു. ഉള്ളിലെ ക്ഷത്രിയ രക്തത്തിന്റെ തീപൊരി അവളെ പോലീസിലേക്ക് നയിച്ചു. ആ ദിവസം മുതൽ തന്നെ അരുന്ധതി വാർത്തകളിൽ ഇടംപിടിച്ചു.

അവളുടെ ഉയർച്ച വേഗത്തിലായിരുന്നു. പലർക്കും അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്നത്ര വേഗത്തിൽ. കുറച്ചുനാളുകൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ തലസ്ഥാനത്തിന്റെ സിറ്റി കമ്മീഷണർ. അതിനൊപ്പം തന്നെ, ശത്രുക്കളും—അകത്തും പുറത്തും. വലിയവരായ പലരും അടക്കാൻ പറ്റാതെ പോയ ചേരികളും ഗുണ്ടാസംഘങ്ങളും അരുന്ധതിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒതുക്കപ്പെട്ടു. ആ യുദ്ധത്തിൽ അവൾക്ക് തുറന്നും മറഞ്ഞും പിന്തുണയായത് അച്ഛൻ ദേവേന്ദ്ര വർമ്മ. അയാളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി “നോ” പറയാൻ ഇന്നും ഈ നാട്ടിൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരനും ഉദ്യോഗസ്ഥനും ഗുണ്ടയും ധൈര്യം കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല.

എന്നാൽ തന്റെ ഡ്യൂട്ടിയിൽ അച്ഛന്റെ ഇടപെടലുകൾ അരുന്ധതിക്ക് അസഹ്യമായി. ഒരു ദിവസം അവൾ കോവിലകം വിട്ട് നഗരത്തിലേക്ക് താമസം മാറ്റി. ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നില്ല, കൂടെ മകൻ അഭിഷേകും.

ഭർത്താവ് ആനന്ദ് വിവാഹത്തിന് മുൻപും ശേഷവും വിദേശത്തായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ അവരെ കാണാൻ പറന്നെത്തും, അതേ വേഗത്തിൽ തിരിച്ചു പോകും. വിവാഹശേഷം, അച്ഛൻ ഏൽപ്പിച്ച ബിസിനസ് സാമ്രാജ്യം വിദേശത്തേക്ക് വ്യാപിപ്പിക്കുന്ന തിരക്കിൽ, കുടുംബം പലപ്പോഴും അവന്റെ ഓർമ്മയിൽ നിന്നും വഴുതി പോയി. ഇതെക്കുറിച്ച് പലതവണ സംസാരിച്ചെങ്കിലും, അത് എവിടെയും എത്തില്ലെന്ന് ഇരുവരും അറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, പിന്നീട് അവർ അതിനെപ്പറ്റി അധികം സംസാരം ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

അഭിഷേക് അച്ഛന്റെ അഭാവത്തെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും പരാതി പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവനു എല്ലാം അവന്റെ അമ്മയായിരുന്നു. അമ്മയെക്കാൾ അവന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത്. തമാശയായി പോലും അവൻ പറയും “മമ്മിയാണ്