Chapter Title : അരുണിമ 3 [Tom27]

നെഞ്ചിൽ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു.

“പിന്നെ…?”

സലീം അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“ടോണിയെ കാണാനാണ് ആദ്യം വന്നത്.”

അരുണിമയുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് വലുതായി.

“ടോണിയെയോ?”

“അതെ.”

അവൾക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.

“ടോണി ഇവിടെ ഉണ്ടെന്ന് നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം?”

സലീം ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“അത് തന്നെയാണ് നീ എന്നോട് ചോദിക്കേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യം.”

അരുണിമയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുളിവുകൾ വീണു.

“സലീം, നീ എന്താണ് പറയുന്നത്?”

അവൻ മറുപടി പറയുന്നതിന് മുമ്പ് മുകളിലെ നിലയിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു.

കസേര നീങ്ങുന്ന ശബ്ദം.

ഇരുവരും ഒരുമിച്ച് മുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“ടോണി…”

അരുണിമ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

അവളുടെ മുഖത്ത് ആശങ്ക നിറഞ്ഞു.

അതേസമയം മുകളിൽ, തന്റെ ലാപ്ടോപ്പിന് മുന്നിൽ ഇരുന്ന ടോണി വാതിലിനരികിൽ എത്തിയിരുന്നു.

താഴെ നിന്നുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടിരുന്നു.

അവൻ പടികൾ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

രണ്ടു പടികൾ ഇറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും സലീമിന്റെ ശബ്ദം അവന്റെ ചെവിയിൽ വ്യക്തമായി പതിച്ചു.

“ടോണി, നീ എന്നെ ഓർക്കുന്നുണ്ടാവും…”

ടോണിയുടെ കാലുകൾ അവിടെ തന്നെ നിശ്ചലമായി.

അവന്റെ മുഖത്തെ നിറം മങ്ങി.

വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം ആ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ടോണിയുടെ മനസ്സിൽ മറന്നുവെച്ചിരുന്ന ഒരു വാതിൽ വീണ്ടും തുറന്നു.

അവൻ പതുക്കെ താഴേക്ക് നോക്കി.

സലീമും അവനെ നോക്കുകയായിരുന്നു.

അരുണിമ ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ ഇരുവരുടെയും മുഖത്തേക്ക് മാറിമാറി നോക്കി.

“നിങ്ങൾക്ക്… നേരത്തെ പരിചയമുണ്ടോ?”

അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ടോണി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

സലീം മാത്രം പതുക്കെ പറഞ്ഞു—

“പരിചയം മാത്രമല്ല, അരുണിമ…”

അവൻ ടോണിയിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ തുടർന്നു.

“നമ്മൾ മൂന്നു പേരും