Chapter Title : അറുപതിൽ തിരികെക്കിട്ടിയ കാമരസങ്ങൾ 5 [Janaki Iyer]

ഒരു വിഫലശ്രമം നടത്തി

എന്നാൽ അവൻ അവരുടെ കൈ ബലമായി തന്നെ അതിൽ പിടിപ്പിച്ചു

ജാനകിയമ്മയെ ആകെ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി.... ഇത് വരെ നടന്നത് പോലെയല്ല ഇപ്പോൾ തന്റെ കൈ അവന്റെ ലിംഗത്തിലാണ് ഒപ്പം തന്റെ സാരി പൊക്കി രണ്ടു പേർ എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യുന്നു

പ്ലീസ് ആരെങ്കിലും കാണും ..അവരുടെ ശബ്ദം ചിലമ്പിച്ചിരുന്നു

ആരും കാണില്ല ചേച്ചീ ഞങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ പോകും പ്ലീസ് ഇത്രയും നല്ലോരു ചരക്കിനെ ഞങ്ങൾ കണ്ടിട്ടില്ല അതുപോലെ ഇത്രയും സഹകരിക്കുന്ന ഒരാളെ ...ചേച്ചിയും കഴപ്പുള്ള ആളാണെന്നു ഞങ്ങൾക്ക് മനസിലായി പ്ലീസ് ചേച്ചീ ഇപ്പോൾ പോകും

ദൈവമേ ഇവന്മാർ പറഞ്ഞത് നേരാണല്ലൊ എത്രയോ പേർ ബസിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നു പക്ഷെ താൻ ഇപ്പോൾ എന്തൊക്കെയാ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത് ...

ഓർത്തപ്പോൾ അവരുടെ നെഞ്ചിൽ വെള്ളിടി വെട്ടി

പെട്ടെന്നു തന്നെ അവർ മൂന്നു പേരെയും തള്ളി മാറ്റി ...ആദ്യം തന്റെ സാരി താഴ്ത്തി ആൾക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് അവർ നുഴഞ്ഞു കയറി

എങ്ങോട്ടാ ഈ കേറി പോകുന്നത്...മുൻപിൽ നിന്നും ആരോ ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിക്കുന്നെ കേട്ടു

എനിക്ക് ഇറങ്ങാനാ മോളെ ...എങ്ങനെയോ അവൾ പറഞ്ഞോപ്പിച്ചു

ഒരു വിധം ജാനകിയമ്മ അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങി ...

ഹോ ആ പിള്ളേര് എന്തൊക്കെയാ കാട്ടി ക്കൂട്ടിയത് ...അവന്മാർ കുറച്ചു കൂടി കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ തന്റെ ശരീരത്തിൽ അവന്മാരുടെ ...ശ്ശോ ..ഓർക്കാൻ കൂടി പറ്റുന്നില്ല ...പെട്ടെന്നു ഇറങ്ങിയത് നന്നായി അല്ലെങ്കിൽ ആകെ നാണക്കേട് ആയേനെ

തന്റെ സാരി നേരെ ആണോ എന്നു ഉറപ്പു വരുത്തിയ അവർ അവിടെ നിന്നും ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു

ട്രഷറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ചില സഹപ്രവർത്തകരെ കണ്ടു

അവരോടൊക്കെ കുശലം പറഞ്ഞു ജാനകിയമ്മ ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു തന്നെ വീട്ടിലെത്തി ...ബസിൽ കയറാൻ അവർക്ക് ധൈര്യം ഇല്ലായിരുന്നു

തന്റെ ബെഡ് റൂമിൽ എത്തിയ അവർ സാരി അഴിച്ചു മാറ്റി...നിലക്കണ്ണാടിയിൽ കണ്ട തന്റെ രൂപത്തെ അവർ നോക്കി ..താൻ വെറുതെ ഉപയോഗിക്കാതെ കളഞ്ഞ തന്റെ ശരീരം...അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണ ശേഷം ഒന്നു സ്വയംഭോഗം പോലും ചെയ്തിട്ടില്ല..

വിരലാണോ ക്യാരറ്റ് ആണോ വഴുതന ആണോ അതോ ആരെയെങ്കിലും വിളിച്ചു