Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 13 [Smitha]
വേണ്ടി സഹിക്കുമോ? രഘു എനിക്ക് വേണ്ടി സഹിച്ചത് പോലെ...അവന്റെ വാക്കുകളും നോട്ടവും പ്രവര്ത്തിയും ഒന്നും..ആര്ക്കും അതുപോലെ പറ്റില്ല..."കമ്പികുട്ടന്.നെറ്റ് "ഞാന് അവനോടു പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിരുന്നു, ഈ മിഷന്റെ കാര്യം എല്ലാവരോടും മറച്ചുവെക്കാന്. ഒരു തരത്തിലും ഇത് എന്റെ ഡ്രാമ ആണ് എന്ന് ആരും അറിയാതെയിരിക്കാന്," ഡോക്ടര് പറഞ്ഞു. "അതാണ്...അതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് അവന് അശ്വതിയോട് അല്പ്പം അകന്നതായി ഭാവിച്ചത്. ഓരോ നിമിഷവും അവന്റെ മനസ്സ് അശ്വതിയെ ഓര്ത്തു നീറുകായിരുന്നെങ്കിലും," അശ്വതി എഴുന്നേറ്റു. "എന്നിട്ട് അവന് എവിടെ ഡോക്ടര്?" "അവനിപ്പോള് ഹോട്ടെല് റൂമില് കാണും. അവന് അശ്വതിയെ കാണാന് പുറപ്പെട്ടതായിരുന്നു. പക്ഷെ അശ്വതിക്ക് വേണ്ടി ഒരു സാരി അവന് വാങ്ങിയിരുന്നു. അത് എടുക്കാന് മറന്നു പോയി അവന്. അതുകൊണ്ട് കീ റിസപ്ഷനില് ഏല്പ്പിച്ച് ഞാന് പോന്നു. ഡോക്ടര് അഞ്ജനയുടെ വാക്കുകള് അശ്വതിയുടെ കാതുകളില് തീഗോളങ്ങള് പോലെ വീണു. അവള് പെട്ടെന്ന് പുറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു. "അശ്വതി," ഡോക്ടര് അഞ്ജനയും നന്ദകുമാറും അവളെ മാറി മാറി വിളിച്ചു. അശ്വതി അത് കേള്ക്കാതെ അതിവേഗം ഗെയ്റ്റ് കടന്നുപോയി. "രഘുവിനെ കാണാനുള്ള തിടുക്കമാ. തിരിച്ചുവിളിക്കണ്ട," ഡോക്ടര് അഞ്ജന നന്ദകുമാറിനോട് പറഞ്ഞു. "എങ്കിലും അവളെ കൊണ്ടുവിടാമായിരുന്നു.." അയാള് വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ഇഷ്ടം പോലെ ഓട്ടോയുണ്ടല്ലോ ....അല്ലെങ്കിലും അശ്വതിയ്ക്ക് ഓട്ടോയല്ലേ ഇഷ്ടം..." അഞ്ജന അയാളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.
*******************************************************
വിറയ്ക്കുന്ന പാദങ്ങളോടെ, പിടയ്ക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെയാണ് അശ്വതി പടികള് കയറി ഫസ്റ്റ് ഫ്ലോറില് എത്തിയത്. റൂം നമ്പര് പതിനാലിന്റെ കതക് അടഞ്ഞുകിടന്നിരുന്നു. അവള് അത് പതിയെ തള്ളിത്തുറന്നു. മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ അവള് അകത്തേക്ക് നോക്കി. അവിടെ കിടക്കയില് രഘു കിടക്കുന്നത് അവള് കണ്ടു. "രഘൂ...രഘൂ..." അവള് വിറയ്ക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ വിളിച്ചു. പിന്നെ അവള് കണ്ടു, കരള് പറിയുന്ന ഒരു കാഴ്ച്ച. കട്ടിലിന്റെ താഴെ വീണുകിടക്കുന്ന ഒരു ഗ്ലാസ്. നിലത്തുവീണ പൈനാപ്പിള് ജ്യൂസിന്റെ പാടുകള്. അവള് അവനെ സ്പര്ശിച്ചു. തണുത്ത്, അനക്കമില്ലാത്ത ശരീരം. "സോ ...ഐ കില്ഡ് യൂ, രഘൂ..." അവള് ചിരിച്ചു. തലയണയുടെ അടുത്ത് ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവര്. ഐശ്വര്യാ ടെക്സ്റ്റയില്സ്. അവള് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അത് തുറന്നു. ക്രീം നിറത്തില് കസവുള്ള സാരി.
💬 Comments
View all comments