Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 6 [Smitha]

മിക്സിയില്‍ അരയ്ക്കുകയും ചിരണ്ടുകയും സ്റ്റവ്വില്‍ തിളയ്ക്കുന്ന കറിയുടെ വേവ് നോക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. എങ്കിലും അവന്‍റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ഉത്തരം കൊടുക്കുമ്പോഴും അവന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ ചുണ്ടുകളില്‍ നോട്ടം നിലനിര്‍ത്താന്‍ അവള്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവനെ തൊടാനും പിടിക്കാനും കിട്ടിയ ഒരു അവസരവും അവള്‍ വെറുതെ കളഞ്ഞില്ല. ഒരുമിച്ചിരുന്ന്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും ഒരു ശരാശരി ഇന്ത്യന്‍ ഭാര്യയെപ്പോലെ അവള്‍ അവന്‍റെ ഇഷ്ട്ടം കണ്ടറിഞ്ഞ് അവനെ ഊട്ടി. വിക്കിയപ്പോള്‍ ഗ്ലാസിലെ വെള്ളമെടുത്ത് അവന്‍റെ ചുണ്ടില്‍ വെച്ചു കുടിപ്പിച്ചു. ശിരസ്സില്‍ പതിയെ അടിച്ചു. "രാധിക ഈ അകത്തേ മുറിയില്‍ കിടന്നോ," കിഴക്ക് വശത്തുള്ള ഒരു മുറി തുറന്ന് രഘു പറഞ്ഞു. അതില്‍ വിരിച്ചൊരുക്കിയ ഒരു ഫാമിലി ബെഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു. "ഓ, ഇത് ഡബിള്‍ ബെഡ് ആണല്ലോ," അവനെ നോക്കി മന്ദഹസിച്ചു കൊണ്ട് അവള്‍ പറഞ്ഞു. അവന്‍ ചിരിച്ചു. "ഡബിള്‍ ബെഡ് ഒക്കെയാണ്. പക്ഷെ അറിയില്ലാത്ത സ്ഥലമായതുകൊണ്ടു അതേല്‍ മൂത്രമൊന്നും ഒഴിച്ചെക്കരുത്." "ഉറപ്പൊന്നും പറയാന്‍ പറ്റില്ല. ബെഡ് എന്തായാലും നനഞ്ഞിരിക്കും," അതു പറഞ്ഞ് അവള്‍ അവനെ നോക്കി. അവളുടെ അധരം വിതുമ്പി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടോ? കണ്ണുകള്‍ കനലുകള്‍ പോലെയെരിയുന്നുണ്ടോ? പതിനെട്ട് വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമായ ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മുമ്പില്‍ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണമെന്നറിയാതെ രഘു കുഴങ്ങി. അടുത്ത മുറിയിലേക്ക് രഘുപോയിക്കഴിഞ്ഞ് രാധിക കിടക്കയില്‍, തലയണയുടെ മേല്‍ തന്‍റെ ഭാരമുള്ള മുലകള്‍ അമര്‍ത്തിക്കിടന്നു. എന്തിനോ അവളുടെ പുഞ്ചിരിയുടെ തിളക്കം അനുനിമിഷം കൂടി. രഘുച്ചേട്ടാ എനിക്ക് നിങ്ങളോട് ബഹുമാനം കൂടുകയാണ്. ഒരാണും തൊടാത്ത, ഇളം മാംസം നിങ്ങളുടെ സര്‍വ്വാധികാരത്തിന് കീഴില്‍ വന്നിട്ടും രക്ഷകന്‍റെ പദവിയില്‍ നിന്ന്‍ അണുവിട ചലിക്കാതെ നിങ്ങള്‍ നില്‍ക്കുകയാണ്. ചേട്ടനറിയാമോ, എന്‍റെ ആദരവും ബഹുമാനവും പെരുകുന്നതനുസരിച്ച്‌ എനിക്ക് നിങ്ങളോടുള്ള ഇഷ്ട്ടവും കൂടും. പ്രണയവും കൂടും. കാമവും കൂടും. ശരീരത്തിന്‍റെ ദാഹം പെരുകി നിറഞ്ഞ, നിയന്ത്രണാതീതമായ ഒരു ഘട്ടത്തില്‍ അവള്‍ മൊബൈലെടുത്തു. അശ്വതിയ്ക്ക് ഡയല്‍ ചെയ്തു. "അച്ചന്‍ വന്നോ അമ്മേ?" അവള്‍ ചോദിച്ചു. "ഇല്ലമോളെ," അശ്വതി പറഞ്ഞു. "പുഴയില്‍ വെള്ളം കേറിയ സ്ഥിതിക്ക് അച്ചന്‍ നമ്മുടെ പ്രഭാകരന്‍ അങ്കിളിന്‍റെ വീട്ടില്‍ കൂടും എന്ന് പറഞ്ഞ് ഫോണ്‍ വന്നാരുന്നു. മോള്‍ കിടന്നോ?" "കിടന്നമ്മേ." "രഘു