Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 1

അയാള്‍ ചോദിച്ചു. തേങ്ങ ചിരണ്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കെ അവള്‍ മുഖം തിരിച്ച് അയാളെ നോക്കി. "രവിയേട്ടാ, നിന്നെപ്പോലെ ഒരു പെണ്ണ്‍ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതി. സുന്ദരി എന്ന വിശേഷണം വേണ്ട കേട്ടോ." അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്തെ നാണം അയാള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. അതില്‍ അല്‍പ്പനേരം നോക്കിയിരുന്നതുകൊണ്ട് ദോശ അല്‍പ്പം കരിഞ്ഞും പോയി. ദോശ ചുട്ടുകഴിഞ്ഞ് കാസറോള്‍ അടച്ചു വെച്ചുകൊണ്ട് രവി അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. "ഈ കരേല്‍ ആരുണ്ടെഡീ നിന്‍റെത്രേം സൌന്ദര്യം?" "രവിയേട്ടാ നമ്മുടെ മോനിപ്പം നേഴ്സറിക്കുട്ടിയല്ല. മെഡിസിന് പഠിക്കുവാ. അപ്പം എന്‍റെ പ്രായം പതിനേഴല്ല. അതുകൊണ്ട് ശൃംഗാരം ഒരു പൊടിക്ക് കൊറക്കാം." അയാളുടെ ഓരോ പരാമര്‍ശവും അവളുടെ കവിളിലേക്ക് നാണത്തിന്‍റെ ചുവപ്പ് കൊണ്ടുവരുന്നത് അയാള്‍ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "നിന്‍റെ പ്രായം പതിനേഴ്‌ അല്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷെ സാധനങ്ങളൊക്കെ ഇപ്പഴും പതിനേഴ്‌കാരീടെ പോലെ നല്ല ഫ്രെഷാ." "ഈ രവിയേട്ടന്‍!" അവള്‍ ചൊടിച്ചു. "വാചകമടിച്ച് എന്തിനൊള്ള പൊറപ്പാടാ?" "ഒരു പൊറപ്പാടിനുമില്ല. ചുമ്മാ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ?" അവളുടെ മുഖത്തെ നാണവും പ്രസന്നതയും അല്‍പ്പം മങ്ങുന്നത് അയാള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. തേങ്ങ ചിരണ്ടുന്നത് അവള്‍ വേഗത്തിലാക്കി. "തേങ്ങ തീര്‍ന്നില്ലേ, ഒന്ന് രണ്ടെണ്ണം കൂടി പൊതിച്ചാലോ?" അയാള്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു. "പൊതിച്ചത് ഒന്നു രണ്ടെണ്ണം കെടപ്പുണ്ട്. അത് തീരട്ടെ." മറ്റൊന്നും ഓര്‍ക്കാതെ അശ്വതി പറഞ്ഞു. "ശരിയാ, ഇപ്പഴാ കണ്ടെ." പെട്ടെന്ന് അയാളുടെ ചോദ്യത്തിലെ നര്‍മ്മം ശ്രദ്ധിച്ച് അവള്‍ അയാളെ നോക്കി. അപ്പോഴാണ്‌ അറിയുന്നത് തന്‍റെ മാക്സിയുടെ രണ്ടു കുടുക്കുകള്‍ തുറന്നാണ്. തേങ്ങ ചിരണ്ടുന്നതിന്‍റെ താളത്തിന് മുലകള്‍ രണ്ടും ഇളകിത്തുള്ളിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. "എന്തോരം പൊതിച്ചതാ മനുഷ്യാ നിങ്ങള്? എന്നിട്ടും കൊതി