Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 1
കരേലൊണ്ടാരുന്നോ? അതൊരു അപിമാനവാണല്ലോ." "ശരിക്ക് നോക്കിയിട്ട് പറ രാജന് ചേട്ടാ. ചുമ്മാ ഒരാവേശത്തിന് ഞാന് പറയുന്നതിന് ചുമ്മാ അങ്ങ് സമ്മതിച്ചു തരാതെ." അത് കേട്ടതും രാജന്റെ കണ്ണുകള് അവളുടെ ഉയര്ന്ന മാറിടത്തില് പതിഞ്ഞു. മനോരമ ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പില് വേണു വരയ്ക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളിലേതുപോലെ സമൃദ്ധമായ മാറില് അയാളുടെ കണ്ണുകള് തറഞ്ഞു. അതോടൊപ്പം അയാളുടെ കൈ സാരിക്ക് പുറത്തുകൂടി അവളുടെ തുടയില് അമര്ന്നു. അവളുടെ കണ്ണിലേക്കും മാറിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ട് അയാള് ചൂടുള്ള സ്വരത്തില് പറഞ്ഞു. "നെരാടാ, ശരിക്ക് നോക്കിയിട്ട് തന്ന്യാ രഘുവേ ഞാനീപ്പറയുന്നെ. ഞാന് ശരിക്ക് നോക്കുന്നില്ലേന്ന് നീ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയിട്ട് പറ." കൂടെയുള്ള വൃദ്ധന് നല്ല മയക്കത്തിലാണ്. ഓട്ടോയ്ക്കുള്ളിലെ സംസാരമൊന്നും അയാള് അറിയുന്നില്ല. പെട്ടെന്ന് അശ്വതിക്ക് ബോധം വന്നു. ഈശ്വരാ, എന്തായീ ചെയ്യുന്നേ? രാജന് എന്ന് പറയുന്ന താന് ജീവിതത്തില് ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ള ഒരാള് തന്റെ തുടയിലാണ് കൈ വെച്ചിരിക്കുന്നത്. അയാള് ഒരു ലജ്ജയും കൂടാതെ തന്റെ മാറിലേക്ക് നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നു. താന് ഒരു ലജ്ജയും കൂടാതെ അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി നില്ക്കുന്നു. അവള് വേഗം അയാളുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി. പിന്നെ നെഞ്ചിടിപ്പോടെ തിടുക്കത്തില് പുറത്തു കടക്കാന് തുടങ്ങി. "ചേച്ചി നിക്ക്, പോകല്ലേ," രഘു ഓട്ടോ നിര്ത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "രാജന് ചേട്ടന് ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ? അതിനു ചേച്ചി എന്നെത്തിനാ ഇത്ര അപ്സെറ്റാവുന്നെ?" അശ്വതി അതൊന്നും കേള്ക്കാന് കൂട്ടാക്കാതെ മുമ്പോട്ടോടി. ഭാഗ്യത്തിന് സഞ്ജീവനിയുടെ അല്പ്പദൂര ത്തയായിരുന്നു ഓട്ടോ നിന്നത്. ഭാഗ്യത്തിന് അധികം രോഗികള് എത്തിയിട്ടില്ല എന്ന് കോമ്പൌണ്ടിലേക്ക് കയറവേ അവള് കണ്ടു. തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള രോഗികളുടെ കാഴ്ചപ്പാടെന്താണെന്ന് അവരുടെ ബഹുമാനപുരസ്സരമുള്ള നോട്ടം കാണുമ്പോള് അറിയാം. അവള് ആശ്വാസത്തോടെ അകത്തേക്ക് കയറി. ഭാഗ്യം. ഡോക്റ്റര് ഇനിയും റെഡിയായിട്ടില്ല. അവള് ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി. മൂത്രമൊഴിക്കാന് കമ്മോഡില് കവച്ചിരിക്കവേ, അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കാര്യം അവള് അറിഞ്ഞു. തന്റെ പാന്റ്റീസ് നനഞ്ഞ് കുതിര്ന്നിരിക്കുന്നു. ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? ഈശ്വരാ, രാജന് എന്ന താന് ശരിക്ക് കണ്ടിട്ട് കൂടിയില്ലാത്ത മനുഷ്യന്റെ കൈത്തലം തന്റെ തുടയില് അമര്ന്നിരുന്നപ്പോള്, രഘുവിന്റെ പ്രശസാ വാക്കുകളും തന്റെ മാറിലേക്കുള്ള
💬 Comments
View all comments