Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 2
"അത്... സാറേ..." അവളിലെ മനോഹരമായ ലജ്ജ കണ്ണ്‍ നിറയെ നോക്കാതിരിക്കാന്‍ അയാള്‍ക്കായില്ല.
"സോറി, ഞാന്‍ വേറൊന്നും കൊണ്ട് ചോദിച്ചതല്ല..."
അയാള്‍ സോറി പറഞ്ഞത് അവളെ വല്ലാതാക്കി. താന്‍ ബഹുമാനിക്കുന്ന ആള്‍ ആണ്. തൊഴില്‍ ദാതാവാണ്‌. സോറിയുടെ ആവശ്യമില്ല. എങ്കിലും സുഖമുള്ള ഒരു വികാരം അവളില്‍ പെയ്തിറങ്ങി. മറ്റുള്ള എല്ലാവരെയും പോലെ ഡോക്റ്റര്‍ നന്ദകുമാറും തന്‍റെ സൌന്ദര്യത്തെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. താന്‍ ചെരുപ്പകാരിയാണെന്ന് കരുതി. അതല്ലേ, എഞ്ചിനീയറിങ്ങിനു പഠിക്കുന്ന മകന്‍ ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അദ്ധേഹത്തില്‍ ഒരു അവിശ്വസനീയത.
"സാറിന്‍റെ മോളുണ്ടല്ലോ. ഏതു സ്കൂളിലാ?"
"അവള് സ്കൂളിലല്ല അശ്വതി. കോളേജിലാ. അശ്വതിയുടെ മകനെപ്പോലെ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജില്‍."
ഇത്തവണ അദ്ഭുതപ്പെടുകയെന്നുള്ളത് അശ്വതിയുടെ ഊഴമായിരുന്നു.
"എന്താ കണ്ണു മിഴിക്കുന്നെ? ഞാന്‍ ചോദിച്ചതുപോലെ..അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും അശ്വതിക്ക് ചോദിക്കാനുണ്ടോ? അത്രേം മുതിര്‍ന്ന കുട്ടിയുടെ അച്ഛനാണ് ഡോക്റ്റര്‍ നന്ദകുമാര്‍ എന്നോ മറ്റോ?"
"ശരിക്കും. നേരായിട്ടും?" ചോദിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ നേരിയ ഒരു ചമ്മല്‍ അവളെ കീഴടക്കി. ഇത്രയും സൌഹൃദത്തോടെയൊക്കെ ഡോക്റ്ററോട് സംസാരിക്കാമോ? അദ്ദേഹം എന്ത് കരുതും?
"എനിക്ക് അമ്പതു കഴിഞ്ഞ് അശ്വതി, പ്രായം. കാണുന്നതൊക്കെ മെയ്ക്കപ്പല്ലേ?"
"ഏയ്‌ അല്ല, മേക്കപ്പോന്നുമല്ല," അവള് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് ചമ്മല്‍ നിയന്ത്രിക്കാനാവാതെ അവള് കണ്ണുകള്‍ കൈകള്‍ കൊണ്ടു മറച്ചു. ശ്ശ്യെ, തനിക്കിത് എന്താണ് പറ്റിയത്‌? താന്‍ ഡോക്റ്ററെക്കണ്ട് വല്ലാതങ്ങ് ഭ്രമിച്ച് വശമായി എന്ന് അദ്ദേഹം കരുതുമോ എന്‍റെ ഈശ്വരാ?
അവളുടെ നാണം നല്‍കിയ വശ്യമായ സൌന്ദര്യത്തില്‍ അവള് വീണ്ടും പൂത്തുലഞ്ഞു. അവള്‍ക്ക് അയാളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാനായില്ല.
"ഏതു കോളേജിലാ സാറേ മോള്‍?" അവസാനം അവള് തിരക്കി.
"മണിപ്പാല്‍ എന്ജിനീയറിംഗ് കോളേജില്‍."
💬 Comments
View all comments