Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 3

ഒരാള്‍ നമ്മളെ ഒക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പം ആര്‍ക്കായാലും ഒരു കുഞ്ഞ് സുഖമൊക്കെ തോന്നില്ലേ?" "പിന്നില്ലേ, സുന്ദരന്‍. ഡോക്റ്റര്‍. കൃഷ്ണന്‍. പിന്നെ അമ്മേ. അമ്മേനെ അയാള്‍ക്ക്‌ കളിക്കാന്‍ കിട്ടിയാ ത്രില്ലടിക്കേണ്ടയാള്‍ അയാളാ. അമ്മയല്ല. നാട്ടുകാരൊക്കെ പാര്‍വ്വതിക്കുട്ടീന്ന് വിളിക്കുന്ന ഒരു സുന്ദരിപ്പെണ്ണിനെയല്ലേ...അയാള്‍ ട്രൈ ചെയ്യുന്നേ." "നീ എന്നതൊക്കെ നാക്കിനെല്ലില്ലാതെ പറയുന്നെ മോളെ? കളിക്കാനോ? ഹോസ്റ്റലി നിന്ന്‍ സകല ചന്തഭാഷേം നീ പഠിച്ചു. ആ അത് പോട്ടെ. നീ എന്നതാ അമ്മയോട് ആദ്യം പറയാന്‍ തൊടങ്ങിയേ?" അല്‍പ്പ സമയത്തേക്ക് അശ്വതി രാധികയുടെ ശബ്ദം കേട്ടില്ല. "മോളെ," അവള്‍ മകളെ വിളിച്ചു. "അമ്മേ എനിക്കൊരു പ്രോബ്ലം ഒണ്ട്," അശ്വതി മകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. അശ്വതിയുടെ ഹൃദയം മിടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പ്രോബ്ലം? എന്‍റെ ഈശ്വരാ... "എന്ത് പ്രോബ്ലവാ മോളെ?" "അമ്മേ ഞങ്ങടെ കെമിസ്ട്രി സാര്‍..." അശ്വതി സ്വന്തം ഹൃദയമിടിപ്പ്‌ കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. "അമ്മ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടോ?" "ഉണ്ട്, മോള്‍ പറയു." "കക്ഷി ശകലം അലമ്പാവുന്നുണ്ട് ഈയിടെ. നോട്ടവൊക്കെ." "നോട്ടവല്ലാതെ വേറെ...?" "ഇതുവരെ ഇല്ല. പക്ഷെ പോക്കിങ്ങനെയാണേല്‍ അതും നടക്കും. ക്ലാസ്സ് എടുക്കുമ്പോള്‍ കക്ഷിയുടെ നോട്ടം എന്‍റെ നെഞ്ചത്താ." "നീ ഷാള്‍ ഇടില്ലേ?" "ടീ ഷര്‍ട്ടിന്‍റെ മുകളില്‍ ആരേലും ഷാള്‍ ഇടുവോടീ?" "അയ്യോ ടീ ഷര്‍ട്ട്‌ ആണേല്‍ പ്രോബ്ലവാ. മോള്‍ടെ മൊല ശരിക്കും ഒതുങ്ങിയിരിക്കില്ല. മോള്‍ ചുരിദാര്‍ ഇട്." "എന്‍റെ അമ്മേ, ഈ പതിനെട്ട് വയസ്സില്‍ മുപ്പത്താറു സൈസ് മൊല എങ്ങനെ വന്നു അമ്മേ എനിക്ക്? മോലേടെ കാര്യത്തില്‍ ഞാന്‍ ശരിക്കും അമ്മയെപ്പോലാ. അമ്മ ഇപ്പം മുപ്പത്തി എട്ടല്ലേ, സൈസ്?" "എന്‍റെ മോളെ അതാ ഒരു പ്രോബ്ലം. ഇത്രേം വലിയ മൊലേം വെച്ചോണ്ട് നടക്കാനും ഓടാനുമൊക്കെ എന്തോരം കഷ്ട്ടപ്പാടാ. പോരാത്തേന് ആളുകളുടെ നോട്ടം ഇപ്പോഴും അവിടാ. അതും ഒരു മയോം ഇല്ലാത്ത നോട്ടം." "ആ അമ്മേ, ആ സുല്‍ത്താന്‍ ബസേലെ രാജേഷ് ഇപ്പഴും അമ്മേടെ മൊലേല്‍ പിടിക്കാറൊണ്ടോ?" "ആ ഉപദ്രവത്തിനു ഉടനെയെങ്ങും ഒരു അവസാനം ഉണ്ടാകൂന്ന് തോന്നുന്നില്ല മോളെ. മിനിങ്ങാന്ന് പത്തു മിനിറ്റെങ്കിലും അവന്‍ മൊല രണ്ടും ഞെക്കിക്കൂട്ടിപ്പിടിച്ചോണ്ടിരുന്നു. മോള്‍ക്ക് വേറെ ഒരു കാര്യം അറിയണോ. മൊലക്ക് പിടിച്ച് കശക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പം