Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 4
തന്നെയാണോ ദേവത എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്? അയാളുടെ ഓരോ വാക്കും അവളില് ആത്മഹര്ഷത്തിന്റെ നിറവ് നല്കി. "എന്റെ മുത്തേ അപ്പോള് നിന്റെ മനസ്സ് ഒത്തിരി വിഷമിക്കുന്നില്ലേടാ?" അയാളുടെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ സാധനം കയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ട് അവള് ചോദിച്ചു. "അങ്ങനെ വിഷമം ഒന്നുമില്ല," കാലുകള് അകത്തി ശുക്ലവും മദജലവും തിങ്ങിനിറഞ്ഞ യോനിപ്പിളര്പ്പില് വിരല് കടത്തി അയാള് മറുപടി നല്കി. "അശ്വതിയുടെ ഹസ്ബന്റ്റ് ഒരു സാധാരണ പ്രൈവറ്റ് എമ്പ്ലോയിയാ. ഇപ്പോഴും കമ്പനി ആവശ്യത്തിന് ആ പാവം യാത്രയിലും. പിന്നെ രണ്ടു കുട്ടികള്. പഠിക്കാന് മിടുക്കരാ. നല്ല ചെലവല്ലേ. ഈ ജോലി അവള്ക്കും കെട്ട്യോനും വലിയ കാര്യമാ. നിസ്സഹായ അവസ്ഥയിലുള്ളവരെ മുതലെടുത്ത് ആരെയും ഞാന് എന്റെ ബെഡ് റൂമിലെത്തിക്കില്ല. അവള് എന്റെ എമ്പ്ലോയിയാ. അവളുടെ പ്രോട്ടെക്ഷന്റെ കാര്യം എന്റെയും ബാധ്യതയല്ലേ രോഷ്നി? പിന്നെ എനിക്ക് സാമാന്യം നല്ല ചീത്തപ്പേര് പെണ്വിഷയത്തിലുള്ളത്കൊണ്ട് ചെലപ്പം ആളുകള് അവളെ തെറ്റിധരിചെക്കാം. അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും വിഷമമുണ്ടായാല്, അവള്ക്ക് ഇവിടെ നില്ക്കാന് ബുദ്ധിമുട്ട് ആണെങ്കില് അവളെ വേറെ ഏതെങ്കിലും നല്ല ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് നല്ല സാലറിയില് റെക്കമെന്റ്റ് ചെയ്യും." "അങ്ങിനെയൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല മോനേ," അയാളുടെ ലിംഗം അവളുടെ കയ്യിലിരുന്ന് ചീര്ക്കാന് തുടങ്ങി. "നീ എന്താ പറഞ്ഞെ. അമ്പത് വയസ്സായി. എന്നല്ലേ? എന്നിട്ടാണോ ഞാന് വിരല് തൊട്ടതെ നിന്റെ കുണ്ണ വീണ്ടും നല്ല കട്ടി കമ്പിയാകാന് തുടങ്ങുന്നേ?" "അതെന്റെ കുണ്ണേടെ മിടുക്കൊന്നുവല്ലേടീ. നിന്റെ വിരലിന്റെ മിടുക്കാ. ഏതു തളര്ന്ന കുണ്ണേനേം തഴുകിയുണര്ത്താന് അതിനു ഒരു പ്രത്യേക കഴിവൊണ്ട്." അയാളുടെ വിരലുകള് അവളുടെ യോനിയില് കയറിയിറങ്ങി. "ഒന്ന് കൂടി വേണോടീ?" "ഒന്നല്ല ലൈഫ് മൊത്തം നിര്ത്താതെ വേണം," അയാളുടെ ലിംഗം കൈയ്യിലെടുത്ത് ശരിക്കടിച്ചുകൊണ്ട് അവള് പറഞ്ഞു. "പക്ഷെ ഇനി നിര്ത്താം. അശ്വതി വരാറായില്ലേ? അത്കൊണ്ട്, അതുകൊണ്ട് മാത്രം മോനേ ചക്കരക്കുണ്ണേ നിനക്ക് ഇന്നത്തേക്ക് ജാമ്യം!" അവള് അയാളുടെ ലിംഗത്തിന്റെ നേരെ വിരല് ചൂണ്ടി അവള് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അശ്വതി പെട്ടെന്ന് അവിടെനിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞു. വേഗത്തില് അവള് ക്ലിനിക്കിലേക്ക് പോയി. അപ്പോഴേക്കും നാലഞ്ചു രോഗികള് വന്നിരുന്നു. 'ഇന്ന് മോള് നേരത്തെ വന്നോ?" വൃദ്ധനായ ഒരാള് ചോദിച്ചു. "ഇന്ന് അല്പ്പം നേരത്തെ
💬 Comments
View all comments