Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 4

പുഞ്ചിരിച്ചു. 'ഇല്ല, സാറേ." "സാധാരണ ഭര്‍ത്താക്കന്‍മാര്‍ അതിലൊക്കെ ഒരു ദോഷം കാണും. അതാ ചോദിച്ചേ." "പുള്ളിക്ക് നല്ല പോസ്സെസ്സിവ്നെസ് ഉണ്ട്. പക്ഷെ കാശിനു ആവശ്യം കൂടുതല്‍ ആണ്. അതുകൊണ്ട് കുഴപ്പമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു." "ഇവിടെ ജോലിക്ക് വരുന്നത്കൊണ്ട് ആരുടെയെങ്കിലും ഭാഗത്ത് നിന്ന്‍ ഉപദേശങ്ങളോ താക്കീതുകാളോ വല്ലതും?" "ഇല്ല, അതെന്താ?" അവള്‍ നിഷ്ക്കളങ്കതയോടെ ചോദിച്ചു. "സാമാന്യം നല്ല ഒരു പേര് എനിക്കുണ്ട്," അവളുടെ മാറിടത്തിലേക്ക് നോക്കി അയാള്‍ പറഞ്ഞു. അയാളുടെ നോട്ടത്തെ അവള്‍ പുഞ്ചിരിച്ച് പ്രതികരിച്ചു. "വന്ന ദിവസം തന്നെ അശ്വതിയ്ക്ക് അത് ബോധ്യമായില്ലെങ്കിലും ഇപ്പോള്‍ ഏറെക്കുറെ മനസ്സിലായിക്കാണും; അല്ലേ?" അവള്‍ മുഖം തുടയ്ക്കുന്ന ഭാവത്തില്‍ സാരിയുടെ തുമ്പ് മാറില്‍ നിന്നുമെടുത്തു. തിരികെ മാറിലിട്ടപ്പോള്‍ അല്‍പ്പം താഴ്ത്തിയിടാന്‍ അവള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. അയാള്‍ക്ക് ഉത്തരം ഒരു പുഞ്ചിരിയിലൂടെ നല്‍കി അവള്‍. "അശ്വതിക്ക് അതില്‍ പ്രോബ്ലം ഇല്ലേ?' "സാറിനറിയാമല്ലോ, അങ്ങനത്തെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഏതൊരു തൊഴില്‍ ചെയ്യുമ്പോഴും ഞങ്ങള്‍ സ്ത്രീകള്‍ കേട്ടേ മതിയാവൂ. ഞാന്‍ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. ജോലി ഭംഗിയായി ചെയ്യുക. അതിന്‍റെ സാലറി വാങ്ങുക. ഇതാണ് എന്‍റെ മിനിമം ആന്‍ഡ്‌ മാക്സിമം പ്രോഗ്രാം." അയാള്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവള്‍ തിരിച്ചും. അയാള്‍ കണ്ണുകള്‍ മാറ്റാതെ അവളെ നോക്കി. "എന്താ സാര്‍?" "ചുമ്മാ നിന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കാന്‍ ഒരു പ്രത്യേക സുഖം." അതിനും അവള്‍ പുഞ്ചിരിയിലൂടെ മറുപടി നല്‍കി. "നീയും കണ്ണുകള്‍ മാറ്റാതെ എന്നെ നോക്കുകയാണ്. എന്നെയും അതുപോലെ നോക്കാന്‍ സുഖമുള്ളത്കൊണ്ടാണോ അതോ ഒരു എമ്പ്ലോയറെ സഹിക്കേണ്ട അവസ്ഥയുള്ളത്കൊണ്ടാണോ?' "അത്രയ്ക്കങ്ങ് സ്വയം താഴണ്ട. എനിക്കിഷ്ടമല്ല അത്. ഇപ്പോള്‍ എന്‍റെ കുടുമ്പത്തിന്‍റെ ഒരു താങ്ങ് സാറാണ്. എനിക്ക് റെസ്പെക്റ്റ്‌ ആണ്. ഇഷ്ട്ടം ആണ്." അയാള്‍ തന്നെ അദ്ഭുതത്തോടെ നോക്കിയത് അവള്‍ കണ്ടു. "ഇഷ്ട്ടം ആണ് എന്ന് വെച്ചാല്‍?" "അതൊന്നും പറയാന്‍ എനിക്കറിയില്ല," അവള്‍ മുഖം ഒരു കൈകൊണ്ട് മറച്ചു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "സാറിനി എന്ത് കരുതിയാലും ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ ഒരിടത്താണ് ഞാന്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമുണ്ട്." "ഓ, എന്‍റെ അശ്വതീ," അയാള്‍ സോഫയില്‍ നിന്നുമെഴുന്നേറ്റു, അവളുടെ അടുത്തുവന്നു. അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത്‌ മറ്റൊരു കസേരയില്‍ ഇരുന്നു.