Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 8
അശ്വതിയുടെ മിഴികള് നനഞ്ഞു. രവിപോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള് അശ്വതി ഉടനേ രാധികയെ വിളിച്ചു. രണ്ടുമൂന്ന് തവണ മണിയടിച്ചതിന് ശേഷമാണ് പ്രതികരണമുണ്ടായത്. "ഇതെന്താ മോളെ? നീയിതെവിടെയാ?" "അമ്മേ... പറഞ്ഞ വീട്ടില്ത്തന്നെയാ ഇപ്പഴും." "ങ്ങ്ഹേ? ഇപ്പഴും ആ വീട്ടില്? ഇപ്പം സമയം എത്രയായീന്നാ വിചാരം? പത്തുകഴിഞ്ഞു!" "അമ്മേ, അത്...രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക് അബസന്റ്റ് നോട്ട് കൊടുത്തിട്ടുണ്ടല്ലോ." "അത് സാരമില്ല. അറ്റന്ഡന്സ് കളയണ്ട. പെട്ടെന്ന് കുളിച്ച് ഒരുങ്ങിപ്പോ. എന്തിയേ രഘു?" അല്പ്പസമയത്തേക്ക് രാധികയില് നിന്ന് ശബ്ദം കേട്ടില്ല. "മോളെ?" "ങ്ങ്ഹാ അമ്മേ." "രഘു എന്തിയേ മോളെ?" "രഘുചേട്ടന്...ചേട്ടന് ...ഇപ്പഴും ...ഞാന് ഇപ്പഴും...ഞങ്ങള്...അമ്മേ ഞങ്ങള് അത് കഴിഞ്ഞില്ല." "എന്ത്? എന്ത് കഴഞ്ഞില്ല എന്ന്? മോളെന്താ ഈ പറയുന്നെ?" വീണ്ടും നിമിഷങ്ങളുടെ നിശബ്ദത. "മോളേ?" "അമ്മേ..." "നീയെന്താ പറഞ്ഞെ?" "അമ്മേ ഞാന് കുനിഞ്ഞ് നിക്കുവാ. നാലുകാലില്. ചേട്ടന് പൊറകിക്കൂടെ എന്നെ... എന്നെ അമ്മേ...അമ്മയ്ക്കറിയില്ലേ?" അശ്വതി ഒരു നിമിഷം പകച്ചുനിന്നു. ഈശ്വരാ. ഇപ്പോള് സമയം പത്തര. ഇപ്പോഴും!! പകപ്പ് മാറിയപ്പോള് അശ്വതിയുടെ ചുണ്ടില് പുഞ്ചിരി വിടര്ന്നു. പതിയെ ദേഹത്തേക്ക് താപ സംക്രമണമുണ്ടായി. അവള് കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. "അമ്മേ." "രാധികേ." "എന്താ മിണ്ടാത്തെ? ദേഷ്യമാണോ?" "അത്...മോളെ ദേഷ്യമല്ല. പേടിയും അട്ഭുതവുമാ. ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ? ഈ സമയമായിട്ടും?" "എന്റെ അമ്മേ," രാധികയുടെ സ്വരം സുഖമൂര്ച്ചയില് സംഗീതാത്മകമാകുന്നതും അവളുടെ നിതംബദ്വയങ്ങളിലേക്ക് രഘുവിന്റെ അരക്കെട്ട് വന്നടിക്കുന്നതിന്റെ ശബ്ദവും അശ്വതി കേട്ടു. "അമ്മേ...അത് ...ഞങ്ങള് ഇന്നലെ രാത്രി ഒറങ്ങീല്ല. മൂന്ന് നാല് പ്രാവശ്യം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞ് രഘുചേട്ടന് ഒറങ്ങി. എനിക്കാണേ പിന്നേം വേണന്ന് തോന്നി. രഘുചേട്ടന് ഒറങ്ങിക്കെടന്നപ്പം ഞാന് കുണ്ണ വായിലെടുത്തു ചപ്പി ചേട്ടനെ ഒണര്ത്തി..." "രഘുവിന്റെ മേത്ത് അന്നേരം തുണി ഒണ്ടാരുന്നോ?" രാധിക ചിരിക്കുന്ന സ്വരം അശ്വതി കേട്ടു. "എന്താ? എന്താ മോളെ ചിരിച്ചേ?" "അല്ല, ഞാന് കരുതി അമ്മയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്ന് എന്നെ വഴക്ക് പറയൂന്ന്. പക്ഷെ വഴക്കിന് പകരം...അമ്മ ചോദിച്ച ചോദ്യം കേട്ടിട്ട് ചിരിച്ചതാ.." "എന്നാ വഴക്ക് പറയട്ടെ?" "പ്ലീസ് അമ്മേ, പ്ലീസ്..അമ്മ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞാ...അമ്മയ്ക്കറിയാല്ലോ ഞാന് പിന്നെ ഈ ഭാഗത്തേക്ക് വരില്ല. വഴക്ക് മാത്രം പറയല്ല്.' "പിന്നെ?" "പിന്നെയോ? പറയാം. ഞാനും
💬 Comments
View all comments