Chapter Title : അടയാളങ്ങൾ [സിമോണ]

വന്നു കൊണ്ടുപോയ്ക്കോളാൻ പറഞ്ഞോ...
ആ കൊച്ചൻ വന്നാൽ ഞാൻ പുറത്തൊന്നും ഇറങ്ങാറില്ലെന്നു പറഞ്ഞാ മതി നീയ്...
അവനെ ഈ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുവരൊന്നും വേണ്ട... ആ ഹാളിൽ ഇരുന്നു അമ്മയെ വേണേൽ ഒന്ന് കണ്ടോട്ടെ..
പിന്നെ നീയും വീട്ടിൽ അവന്റെ അടുത്തുകൂടെ ഒന്നും നടക്കാൻ നിക്കണ്ട...
എപ്പോഴും ഒരു രണ്ടു മീറ്റർ അകലം പാലിച്ചു നിന്നാൽ മതി... "

നിമിഷനേരം കൊണ്ട് രണ്ടാമത്തെ പ്രോബ്ലെവും നിസ്സാരമായി പരിഹരിച്ച തന്റെ ബുദ്ധിയെ മനസ്സാ അഭിനന്ദിച്ചു കൊണ്ട് രമ്യ കിച്ചണിലേക്ക് നടന്നു...
അമ്മായിയമ്മയുടെയും മകന്റെയും കാര്യം സോൾവ് ചെയ്തത് റിയാസിനെ വിളിച്ചറിയിക്കുമ്പോൾ വല്ലാതെ ത്രിൽഡ് ആയിരുന്നു അവൾ...
പിറ്റേന്ന് നടക്കാൻ പോകുന്ന രതിമാമാങ്കത്തിന്റെ ത്രസിപ്പിക്കുന്ന ചിന്തകളിൽ ആകെ എക്സൈറ്റഡ് ആയിരുന്നു അന്നുമുഴുവൻ രമ്യ…

ഏതാണ്ട് അതുതന്നെയായിരുന്നു റിയാസിന്റെയും സ്ഥിതി...
രാത്രി പലതവണ ഫോൺ ചെയ്തും വീഡിയോ കാൾ വിളിച്ചും സമയം കളഞ്ഞ് ഏതാണ്ട് പുലർച്ചയായപ്പോഴാണ് ഇരുവരുമൊന്നു മയങ്ങിപ്പോയത്...
എണീറ്റപാടെ രമ്യ ആദ്യം ചെയ്തതും തന്റെ രഹസ്യകാമുകനെ വിളിക്കുക തന്നെയായിരുന്നു....

"......എപ്പോഴാ ഇറങ്ങുന്നേ അവിടന്ന്??...
ഉച്ചയ്ക്ക് മുൻപ് എത്തില്ലേ... ചോറിടുന്നുണ്ട് ഞാൻ ട്ടോ...
ഭക്ഷണം ഇവിടെ വന്നിട്ട് കഴിച്ചാൽ മതി....
എന്താ ഉണ്ടാക്കി വെക്കണ്ടേ... എന്താ ഇഷ്ടം നിനക്ക്...."

രാവിലെതന്നെ ഇരുപതുപോലും തികയാത്ത സ്വന്തം കാമുകനോട് കൊഞ്ചുമ്പോൾ അവളുടെ ഭാവം വിവാഹം ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു കാമുകിയുടേതിന് സമാനമായിരുന്നു...

"......എന്റെ പൊന്നു ചേച്ചി... എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടം ചേച്ചിയെയാ...
ചേച്ചീടെ ആ മുലയും കുണ്ടിയും പൂറുമൊക്കെ തിന്നാൻ തന്നാൽ മതി... അതിനാ ഇപ്പൊ കൊതി മൂത്തിരിക്കുന്നത്.....
വേറൊന്നും വേണ്ട ഇനി...."
അവന്റെ സ്വരത്തിലെ അത്യാർത്തി കേട്ട