Chapter Title : അടയാളങ്ങൾ [സിമോണ]

എല്ലാറ്റിനും സമ്മതമാ ചേച്ചിക്ക്.... "

ആ മുൻവാതിൽക്കൽ നിന്നുകൊണ്ടുതന്നെ അവൾ അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർന്നമര്ന്നുനിന്നു...
അവന്റെ ലിംഗം ജീൻസിനുള്ളിലിരുന്ന് തന്റെ കുണ്ടിയുടെ മാംസളതയിലേക്ക് വിറളിപൂണ്ടു ഉദ്ധരിക്കുന്നത് അവൾക്ക് അനുഭവിക്കാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
അവളുടെ ശരീരമാസകലം ആ ആണത്തത്തിന്റെ തടിപ്പിൽ നിന്നും അനുഭൂതി പടർന്നു..."

പരസ്പരം ചേർന്നു കൊണ്ടുതന്നെ അവരിരുവരും അകത്തേക്ക് നടന്നു.

അമ്മായിയമ്മയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കലെത്തിയതും ആ റൂമിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് അവനിൽ നിന്ന് അകന്നുമാറി രമ്യ തന്റെ സാരിയുടെ മുന്താണി വിരിച്ച് മുലപ്പാൽ കിനിഞ്ഞു നനഞ്ഞ ബ്ലൗസിന്റെ കപ്പുകളും തൻറെ സുഭഗമായ വയറും മറച്ചു.....

"......അമ്മേ... അമ്മേ....
ഉറങ്ങാണോ???....
ആയിഷേടെ ബ്രദർ വന്നിട്ടുണ്ട് ട്ടോ... ഇപ്പൊ കാണുന്നുണ്ടോ 'അമ്മ??.."

അമ്മായിയമ്മക്ക് കേൾക്കും വിധം അല്പം ഉറക്കെത്തന്നെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അവനോടായി തുടർന്നു...

"......അമ്മയ്ക്ക് വയ്യാതിരിക്കുവാണേ.... ആയിഷ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ...
അത് കാരണം ഇപ്പൊ റൂമിൽ നിന്ന് അങ്ങനെ പുറത്തിറങ്ങാറില്ല...
സന്ദർശകരെ ആരെയും ഞങ്ങൾ മുറിയിലേക്ക് കയറ്റാറുമില്ല....
ഞാൻ മാത്രമേ അമ്മേടെ അടുത്ത് പോകൂ...
റിയാസ് ഇവിടെ നിന്ന് കണ്ടോളു ട്ടോ.... അകത്ത് കയറേണ്ട...
അല്ല.... ഈ കൊറോണ പ്രോബ്ലെംസ് ഒക്കെ കാരണമാണേ....
പാവം!!!...
അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിൽ വിരുന്നുകാരൊക്കെ വന്നാൽ എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും അമ്മ തന്നെയാ മുന്നിൽ നിൽക്കാറ്... ഭയങ്കര അതിഥിസൽക്കാരപ്രിയ ആണേ...
ഇപ്പൊ പിന്നെ നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കണമല്ലോ...
അതുകൊണ്ടാ ട്ടോ... 'അമ്മ പുറത്തു വരാത്തതെ...
അമ്മയോടൊന്നും തോന്നല്ലേ!!!!!!!!!...."

പുറത്തുനിന്ന് മരുമകളുടെ കരുതലോടെയുള്ള സംസാരം കേട്ട അമ്മായിയമ്മയുടെ പാതി തളർന്ന ശരീരം അഭിമാനംകൊണ്ട് പൂത്തുലഞ്ഞു...
തന്റെ മകന് ഇത്ര ശ്രദ്ധയുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ ഭാര്യയായി ലഭിച്ചതിൽ അവർ മനസ്സാ ദൈവത്തിനു നന്ദി