Chapter Title : അടയാളങ്ങൾ [സിമോണ]

പറഞ്ഞു...

പാവം ദൈവം!!!!...
ഇളിഭ്യത മൂലം സ്വർഗ്ഗത്തിലിരുന്ന് തന്റെ ജടപിടിച്ച തലമുടിയിൽ കൈകൾ കടത്തി മാന്തിപ്പറിച്ചു...

കൊറോണയെ വിട്ട് ലോകത്തിന്റെ സകല കോണിലെ ജനങ്ങളെയും പാഠം പഠിപ്പിച്ചെന്ന അഹങ്കാരത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലിരുന്നു അൽഫഹാം ചിക്കനും കുഴിമന്തിയും കടിച്ചുപറിച്ച് ഐ പി എല്ലും കണ്ട് പല്ലിടകുത്തി ഗ്വാ ഗ്വാ വിളിക്കുമ്പോൾ, കൊറോണയെ വിറ്റ കാശുകൊണ്ട് എഗ്ഗ് ബീറ്റർ വാങ്ങി യു ട്യൂബ് വഴി കേക്ക് കച്ചോടം നടത്തുന്ന വമ്പൻ മലയാളി സ്രാവുകൾ വരെ ഭൂമിയിലുണ്ടെന്ന കാര്യം പുള്ളിക്കാരൻ അത്രക്കങ്ങോട്ട് ഓർത്തില്ലായിരുന്നു....

ഇത്രയും കരുതലോടെ ഉന്നം വെച്ചുവിട്ട മഹാമാരിവൈറസിനെ ഈ ചീളുപെണ്ണ് വെറുമൊരു കള്ളവെടി ബ്രോക്കറാക്കി മാറ്റുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നാണക്കേടുകൊണ്ട് പോയി ആത്മഹത്യ ചെയ്‌താലോ എന്നുപോലും പുള്ളിക്കാരൻ ചിന്തിച്ചുപോയി...

"......ആരാ കുട്ട്യേ അവിടെ…
ആയിഷമോൾടെ ആങ്ങളക്കുട്ടി വന്ന്വോ????
ഒന്നു സ്വീകരിക്കാൻ പോലും വയ്യാണ്ടായല്ലോ നിക്ക്…
ന്റെ കാവിലമ്മേ???..."

തീർത്തും ഇഴഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ, ആറന്മുള പൊന്നമ്മയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധം അകത്തുനിന്ന് അമ്മായിയമ്മയുടെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ രമ്യ അന്തിച്ചുപോയി...

"......ഹെന്റമ്മോ... എന്തൊരു മിമിക്രി!!!!...."
മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ ചുണ്ടു കടിച്ച് ചിരിയമർത്തി...

"......ആ അമ്മേ... 'അമ്മ കിടക്കുവാണോ...
ഞാൻ വാതിലൊന്ന് തുറക്കട്ടെ... റിയാസിന് അമ്മയെയൊന്ന് കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞേ...
കണ്ടിട്ട് ഞാൻ അവനെ മേലെ നിലയിലെ ബെഡ്‌റൂം കാണിച്ചുകൊടുത്തേക്കാം...
അവൻ അവിടെ താമസിച്ചോളും... എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുകൊടുത്തിട്ടുണ്ട്..."

റിയാസിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ വാതിൽ തുറക്കാൻ കൈ നീട്ടിയതും റിയാസ് അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈ ചുറ്റി അവളെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ച് ആ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു...
ശക്തിയോടെ അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് വന്നു ചേർന്ന രമ്യയുടെ മുലകൾ