Chapter Title : അടയാളങ്ങൾ [സിമോണ]

മുഴുത്ത ചന്തികൾക്കിടയിലേക്ക് കയറിപ്പോയ നൈറ്റി കണ്ട അമ്മായിയമ്മയുടെ ഉള്ളിൽനിന്ന് വല്ലാത്തൊരാന്തലുയർന്നത് രമ്യക്ക് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു...

"......മോ... മോളെ.... നീ.....
ഈ നൈറ്റി.... "

സ്വന്തം മരുമകളോട് മുഖത്തുനോക്കി "നീ ജെട്ടിയിട്ടിട്ടില്ലേ" എന്ന് ചോദിയ്ക്കാൻ അവർക്ക് വല്ലാത്ത ജാള്യത തോന്നി...

"......ആ.... ഈ നൈറ്റി... എന്താ അമ്മേ... ഇത് നല്ലതല്ലേ....
ഇടാൻ നല്ല സുഖമാ ഇത്...
അതാ തല്ക്കാലം ഇതിട്ടത്.....
'അമ്മ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ... ഞാൻ ടി വി വെച്ചുതരാം....."

ടി വി വെക്കാനായി മുൻപോട്ട് നടന്ന മരുമകളുടെ അരക്കെട്ടിൽനിന്ന് പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിന്നിരുന്ന മുഴുത്ത മത്തങ്ങകളോളം പോന്ന കുണ്ടിക്കുടങ്ങൾ പരസ്പരം ഉരുമ്മിക്കൊണ്ട് ഇരുവശത്തേക്കും ഇളകിയാടുന്നത് കണ്ട അമ്മായിയമ്മയ്ക്ക് അവൾ അടിയിൽ പാന്റി ധരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് തീർച്ചയായിരുന്നു...

കുഞ്ഞിന് പാലുകൊടുക്കേണ്ടതിനാൽ വീട്ടിൽ ബ്രാ ധരിക്കാറില്ലെന്ന് അവൾ മുൻപൊരിക്കൽ പറഞ്ഞത് അവരോർത്തു.. പക്ഷെ ഇതിപ്പോ....
ഈ ജെട്ടിയിടാതെ നടക്കുന്നത് എന്തിനാവും?????.....
പക്ഷെ അവളോടിതെങ്ങനെ ചോദിക്കും???.....
ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ അവർക്കാകെ തല കറങ്ങുന്നപോലെ തോന്നി....

"......മോളേ.... ഈ വേഷത്തിൽ നടന്നാൽ....
ആ കൊച്ചനെങ്ങാൻ കണ്ടാൽ അവൻ വല്ലതും...... അമ്മയ്ക്കെന്തോ വല്ലായ്മ പോലെ...
മോളീ വേഷം ഒന്ന് മാറിയിട്.... എന്നിട്ട് വല്ല ചുരിദാറോ മറ്റോ ഇട്ടോ....
ഇതിപ്പോ.... മോൾടെ ശരീരത്തിലുള്ള മുഴുപ്പുകളെയൊന്നും മറയ്ക്കാനുള്ള വലിപ്പം ഈ ഡ്രെസ്സിനില്ല...
അതാ 'അമ്മ പറഞ്ഞെ....
അല്ലെങ്കിൽ ഇനി ആ കൊച്ചനെങ്ങാൻ.... അല്ല... വളർന്നു വരുന്ന പിള്ളേരല്ലേ...."

"......!!!!!!അമ്മേ!!!!!!........"

അവരെ പറഞ്ഞുമുഴുമിപ്പിക്കാൻ വിടാതെ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനിന്ന രമ്യയുടെ സ്വരം പതിവിലുമധികം ഉയർന്നിരുന്നു....
അത് കേട്ട അമ്മായിയമ്മ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു…

സ്റ്റെയർ കേസിൽ തന്റെ നനഞ്ഞ ജെട്ടി മാത്രം ധരിച്ച് രമ്യയുടെ മുലയും കുണ്ടികളും ഇളക്കിയുള്ള നടത്തം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന റിയാസും അമ്മായിയമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്നുയർന്ന അവളുടെ സ്വരം കേട്ടപ്പോൾ ഒന്ന് ഭയന്നു...

"......വേണ്ടായിരുന്നു.... അവരുടെ മുൻപിലേക്ക് ചേച്ചിയെ അങ്ങനെ വിടണ്ടായിരുന്നു...
എത്രയായാലും ചേച്ചീടെ ഭർത്താവിന്റെ അമ്മയല്ലേ....
ഇനി എങ്ങാൻ ആ ഭർത്താവറിഞ്ഞാൽ???...."

അവന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി...
കാമം കത്തിനിന്നിരുന്ന സമയത്ത് എഴുന്നള്ളിച്ച ആഗ്രഹത്തിന്റെ വരുംവരായ്കകളെ ക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനുള്ള വകതിരിവ് അപ്പോഴേ റിയാസിന് വന്നുള്ളൂ....

"......വെറും പത്തൊൻപതു വയസ്സുള്ള ആ കൊച്ചു കുട്ടിയെക്കുറിച്ചാണോ 'അമ്മ ഇങ്ങനൊക്കെ