Chapter Title : അടയാളങ്ങൾ [സിമോണ]

കത്തുന്ന വാക്കുകളിൽ അവളുടെ ശരീരമാസകലം വിറളിപൂണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു....

"എന്തുവേണേലും ചെയ്തോ എന്റെ റിയൂ......
വേണേൽ ചേച്ചീടെ തുണി മുഴുവൻ വലിച്ചൂരിക്കളഞ്ഞോ....
എനിക്കിനി നീ പറയുന്നത് പോലെ നടക്കാനാ ഇഷ്ടം..."
അവളുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച സ്വരത്തിൽ കാമം നിറഞ്ഞ കിതപ്പിന്റെ സൗന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നു....

"......മോളേ... രമ്യേ....
മുറിയിലേക്ക് പോയോ ന്റെ കുട്ട്യോള്...."

പെട്ടെന്നുയർന്ന അമ്മായിയമ്മയുടെ വിളിയാണ് രണ്ടുപേരെയും പരിസരബോധത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവന്നത്..

കിതച്ചുകൊണ്ട് റിയാസിന്റെ മാറിൽ നിന്ന് അടർന്നുമാറിയ രമ്യയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ തന്റെ തന്നെ ആർത്തിയോർത്ത് ചിരി പരന്നു...
റിയാസിന്റെ കീഴ്ചുണ്ടിൽ ചോരപൊടിഞ്ഞിരുന്നു.....
അവളുടെ കണ്ണുകൾ വല്ലാത്തൊരു വികാരത്തളിച്ചയിൽ കലങ്ങിയിരുന്നു....
അവളുടെ സാരി അപ്പോഴും അവന്റെ കയ്യിൽ കൊരുത്തുയർന്ന്, പിറകിൽ തുടയുടെ മധ്യഭാഗത്തോളം നഗ്നമായിരുന്നു..…

"......ഇല്ലമ്മേ.... ഞാൻ... റിയാസ്...
അത് ... ആ റിയാസ് മാസ്ക് വെക്കുവായിരുന്നു...
ജാഗ്രത വേണമല്ലോ... അതാ.... "

വേഗം തന്നെ പോക്കറ്റിൽ തിരുകിവെച്ചിരുന്ന മാസ്‌കെടുത്ത് മുഖത്ത് പിടിപ്പിച്ച് റിയാസ് തന്റെ ചോര പൊടിഞ്ഞ ചുണ്ടിനെ മറച്ചു...

മെല്ലെ അവൾ വാതിലിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് മാറിനിന്ന് അവനെ തന്റെ പിറകിലേക്ക് നിർത്തി തല ചെരിച്ച് അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു...
പിന്നെ തല അല്പം താഴ്ത്തി തുടയോളം അവൻ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന സാരിയിലേക്കുമൊന്നു നോക്കി മന്ത്രിച്ചു...

"......ചേച്ചി അടിയിൽ പാന്റിയും അടിവപ്പാവാടയും ഒന്നും ഇട്ടിട്ടില്ല്യ ട്ടോ...
'അമ്മ കാണാതെ നോക്കണേ...."

അവളുടെ വാക്കുകളുടെ ആന്തരാർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിയ അവൻ ഒന്നുകൂടി സാരിയുയർത്തി അതിനകത്തേക്ക് കൈ കടത്തി അവളുടെ വെളുത്തു കൊഴുത്ത ചക്കക്കുണ്ടികളെ കൈക്കലാക്കി അവയുടെ മൃദുലതയും മുഴുപ്പും ആസ്വദിക്കാൻ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, ഇക്കിളി നിറയുന്ന അനുഭൂതിയോടെ രമ്യ ഭർത്തൃമാതാവിന്റെ മുറിയുടെ കതക് ഏതാണ്ട് കാൽഭാഗത്തോളം