Chapter Title : അടയാളങ്ങൾ [സിമോണ]

ആ മരുമകൾ തന്റെ കാമുകനെ കാണിക്കാനായി ഇരുവശത്തേക്കും ആട്ടി കുലുക്കുമ്പോൾ അമ്മായിയമ്മ മേൽക്കൂരയിൽ ദൃഷ്ടിയുറപ്പിച്ച് നാമം ചൊല്ലിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു....
ഭയം കൊണ്ടോ എന്തോ.....അവരുടെ ശരീരം അൽപാൽപം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടയിരുന്നു....

ഏതാണ്ട് പത്തുമണികഴിഞ്ഞ്, റിയാസിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നന്നായി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി തന്റെ അഞ്ചരപ്പവന്റെ താലിമാലയും കൈകളിൽ സ്വർണ്ണ വളകളും നെറ്റിയിൽ നിറയെ സിന്ദൂരവുമണിഞ്ഞ് അമ്മായിയമ്മയുടെ വാതിൽക്കൽ വന്നൊന്നു കൈ കാണിച്ച് അവനോടൊപ്പം ബൈക്കിൽ കയറിപ്പോകുമ്പോൾ അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന ഇളം പച്ചനിറമുള്ള സിൽക്ക് കുർത്തയുടെ താഴെ ബ്രേസിയർ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല...
ലെഗ്ഗിങ്‌സിനടിയിൽ പാന്റിയും...

അധികം ഇറക്കമില്ലാത്ത ആ കുർത്ത അല്പമൊന്നുയർന്നാൽ ക്രീം നിറമുള്ള അവളുടെ കനം തീരെക്കുറഞ്ഞ ലെഗ്ഗിങ്‌സിന് മുൻപിൽ നനുത്ത രോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞ യോനീതടം വ്യക്തമായി പുറത്തുകാണും വിധം തെളിഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു...

സിറ്റിയിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി, കൊറോണക്കാലമായതിനാൽ ഒട്ടും ആൾത്തിരക്കില്ലാതിരുന്ന ബയോ പാർക്കിനുള്ളിലെ ഒരു ചെറിയ ഹട്ടിലെ ചാരുബെഞ്ചിൽ തന്റെ പത്തൊന്പതുകാരനായ കാമുകന്റെ ശരീരത്തോടൊട്ടിച്ചേർന്നുകൊണ്ട് ആ സുന്ദരിയും മദാലസയുമായ വീട്ടമ്മ ഇരുന്നു....

അവളുടെ തിളങ്ങുന്ന താലിമാല, ഇറക്കിവെട്ടിയ കുർത്തയുടെ കഴുത്തിനുള്ളിൽ വെളുത്തുകൊഴുത്ത മുലകളുടെ വിടവിലേക്ക് പൂണ്ടിറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു...
കൈകളിൽ നിറയെ സ്വർണ്ണവളകളണിഞ്ഞ അവൾ ഒരു നവവധുവിനെപ്പോലെ സുന്ദരിയും ലജ്‌ജാവതിയുമായിരുന്നു…

"എന്നാലും ആ വാച്ച്മാനെന്തിനാ നമ്മളെ നോക്കി അങ്ങനെ ചിരിച്ചത്???
റിയാസിനെ അയാൾക്ക് മുൻപരിചയമുണ്ടോ??....
എന്താ നിങ്ങള് രണ്ടാളും സംസാരിച്ചത്???..... "

പാർക്കിലേക്ക് കയറും മുൻപ് റിയാസ് അവളെ ബൈക്കിനരികെ നിർത്തി ഒറ്റയ്ക്ക് വാച്മാന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നത് രമ്യ കണ്ടിരുന്നു...
അല്പം കഴിഞ്ഞ് വന്ന അവൻ, അവളെയും ചേർത്തുപിടിച്ച് പാർക്കിലേക്ക് കയറാൻ നേരം തന്റെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങിവന്ന വാച്ച്മാൻ അവളുടെ കൊഴുത്ത ശരീരത്തെ മുഴുവനായി ഒന്നുഴിഞ്ഞുനോക്കി വഷളച്ചിരി